Monday, February 18, 2008

လမ္းေလွ်ာက္တတ္ေသာသစ္ပင္ႏွင္႔ အေတာင္ပံမရွိေသာ ေတးသီငွက္ (၃)


သစ္ပင္နဲ႔ ငွက္ကေလးတုိ႔ၾကားမွာ သံေယာဇဥ္ၾကိဳး အထပ္ထပ္ ခ်ည္ေႏွာင္မိခဲ႔ၾကတယ္.

ငွက္ကေလး အထီးက်န္ေနခဲ႔ရင္ သစ္ပင္က ကဗ်ာေလးေတြစပ္လုိ႔၊ ရယ္စရာေမာစရာေလးေတြ ေျပာလုိ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးေစခဲ႔သလုိ သစ္ပင္၀မ္းနည္းစိတ္ပ်က္ေနခဲ႔ရင္လည္း ငွက္ကေလးက အားေပးစကားေလးေတြ ေျပာလုိ႔ ျပန္လည္ တည္႔မတ္ေစခဲ႔တယ္ေလ.

တစ္ည ငွက္ကေလး သစ္ပင္နဲ႔ စကားေတြ ေကာင္းေနခဲ႔ရင္းက သစ္ပင္က ငွက္ကေလးကုိ အရမ္းယုံၾကည္သြားခဲ႔တယ္လုိ႔ သူ႔ပါးစပ္က ထုတ္ေျပာခဲ႔တယ္.

ငွက္ကေလးက.

“မင္းငါ႔ကုိ ယုံၾကည္တယ္လုိွ႔ ေျပာတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္. ငါလည္း မင္းကုိ အားကုိးတယ္. ေလးစားတယ္. ခင္မင္မိတယ္ကြာ.”

သစ္ပင္လည္း သူ႔သစ္ကုိင္းေလးတစ္ဖက္ကုိ အသာေလး ေျမွာက္လုိက္ရင္းက.

“ဟုိးမွာ ျမင္ေနရတဲ႔ ေကာင္းကင္ျပင္ၾကီးကုိ တုိင္တည္ျပီး ငါေျပာခ်င္ပါတယ္. ငါမင္းကုိ သိပ္ခ်စ္တယ္ ငွက္ကေလးရယ္…”

ငွက္ကေလးလည္း ျပံဳးေနရာက မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ ပ်က္သြားခဲ႔တယ္.

“မဟုတ္ဘူး သစ္ပင္… မဟုတ္ဘူး..”

“ဘာလဲ. ငါမင္းကုိ ခ်စ္လုိ႔မရဘူးလား. ငါက သစ္ပင္ျဖစ္ေနျပီးေတာ႔ မင္းက ငွက္ကေလး တစ္ေကာင္ ျဖစ္ေနလုိ႔လား”

“မဟုတ္ဘူး သစ္ပင္. မင္းငါ႔ကုိ ခင္လုိ႔ရတယ္. ခ်စ္လုိ႔မရဘူး”

“ငါနားမလည္ဘူး. ငွက္ကေလးရယ္. ေက်းဇူးျပဳျပီးေတာ႔ ငါနားလည္ေအာင္ ေျပာျပေပးပါ.”

“မင္းတစ္ေန႔ သိလာမွာပါကြာ.”

“မဟုတ္ဘူး. ငါသိခ်င္တယ္. ငါခံႏိုင္ရည္ရွိပါတယ္.”

ငွက္ကေလးလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး အၾကံအုိက္သြားခဲ႔တယ္. သစ္ပင္ကုိ ေျပာလည္း ေျပာျပခ်င္တယ္. သစ္ပင္ခံစားသြားရမွာကုိလည္း သူမလုိလားဘူးေလ.

ဒါေပမယ္႔ မေျပာျပျပန္ရင္လည္း အေျခအေနေတြ ပုိဆုိးလာႏုိင္တာေၾကာင္႔ ငွက္ကေလး ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္.

“ငါေျပာမယ္ သစ္ပင္.”

“အင္း. ေျပာပါ. ငါနားေထာင္ေနပါတယ္.”

သစ္ပင္လည္း သူ႔ရဲ႔ သစ္ကုိင္းတစ္ဖက္ကုိ လုိလုိမယ္မယ္ ေျမၾကီးေပၚမွာ ေထာက္ထားရင္းက သူ႔ကုိယ္သူ တည္႔မတ္ေအာင္ ထိန္းထားခဲ႔တယ္.

“ငါဟာ အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္အိပ္ရမယ္႔ ငွက္တစ္ေကာင္ပါ.”

“ဟတ္. ဒါမ်ားဘာဆန္းလုိ႔လဲ. အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္ရမယ္ဆုိတာ ငွက္တုိင္းပဲကုိ…”

“မဟုတ္ဘူး သစ္ပင္… ေသခ်ာနားေထာင္ပါ.”

“အုိေကကြာ. ငါနားေထာင္မယ္. ငါစိတ္ေလာေနလုိ႔ပါ..”

“ငါျပန္ေျပာျပမယ္ သစ္ပင္. ငါဟာ အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္အိပ္ရမယ္ ဆုိတာ တစ္ျခားငွက္ေတြလုိ သူတုိ႔ ႏွစ္သက္ရာ သစ္တစ္ပင္ေပၚမွာ အိပ္စက္အနားယူဖုိ႔ ခြင္႔မရွိဘူး.”

ငွက္ကေလးက အဲလုိေျပာရင္း သစ္ပင္ကုိ လွမ္းၾကည္႔ေနသတဲ႔…

သစ္ပင္လည္း သူ႔သစ္ကုိင္းကုိ တစ္ခ်က္ လႈပ္ျပရင္းက ဆက္ေျပာဖုိ႔ အခ်က္ေပးလုိက္ေတာ႔.

“ငါ အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္အိပ္ဖုိ႔ ငါ႔မွာ သတ္မွတ္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ႔ အိမ္တစ္လုံး ရွိႏွင္႔ျပီ သစ္ပင္ရယ္…”

ထူးျခားလြန္းစြာ ႏႈတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ သစ္ပင္ကုိ လွမ္းၾကည္႔ရင္းက.

“မင္းတစ္ခုခု ျပန္မေျပာေတာ႔ဘူးလား သစ္ပင္…”

သစ္ပင္လည္း အိပ္ေမြ႔ခ်ခံထားရာက ႏုိးလာသူတစ္ေယာက္လုိ အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္သြားခဲ႔ရင္းက…

“ဟင္… ငါ ဘာျပန္ေျပာရမွာလဲ…”

“တစ္ခုုခုေပါ႔ သစ္ပင္ရယ္. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ. မင္းရင္ထဲက ထြက္က်လာမယ္႔ တစ္ခုခုေပါ႔.”

သစ္ပင္လည္း သူ႔သစ္ကိုင္းေတြေအာက္က ေျမၾကီးကုိ အေၾကာင္းမဲ႔ စုိက္ၾကည္႔ေနခဲ႔ရင္းက သူ႔သစ္ကုိင္းေလးေတြကုိ လႈပ္လုိက္ခဲ႔ျပန္တယ္.

ျပီးေတာ႔ ငွက္ကေလးရဲ႔ ခ်စ္စရာ မ်က္ႏွာေလးကုိ ႏြမ္းနယ္အားေလ်ာ႔တဲ႔ အၾကည္႔ေလးေတြနဲ႔ ၾကည္႔ရင္းက ကဗ်ာသံစဥ္ခ်ဳိေလးတစ္ပုဒ္ ထြက္က်သြားခဲ႔ျပန္တယ္ေလ…

ခ်စ္သူကုိ ပြင္႔လင္းစြာခ်စ္ခြင္႔ရခ်င္ပါတယ္.
ခ်စ္သူစုိးရြ႔ံမွာကိုလည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္.
ခ်စ္သူနဲ႔ ကုိယ္ၾကားမွာ မေက်ာ္ႏုိင္တဲ႔ အဆီးအတားတစ္ခုရွိေနတယ္
ခ်စ္သူမလုိလားတဲ႔ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးကုိလည္း ကုိယ္မဖန္တီးခ်င္ပါဘူးကြယ္…

ခ်စ္သူမသိေစခ်င္တဲ႔ လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ေတြကုိ ကုိယ္သိေအာင္ ၾကဳိးစားမိခဲ႔တယ္.
ဒါဟာလည္း ခ်စ္သူရင္ထဲက ေျပာမျပျဖစ္တဲ႔ နာက်င္မႈေတြကုိ ကုစားေပးခ်င္လုိ႔ပါ.
ကုိယ္ဒီလုိၾကိဳးစားမိလုိ႔ ခ်စ္သူ႔ရင္ကုိ ပုိနာက်င္မိသြားေစလားဟင္
ဒါဆုိရင္ေတာ႔ ကုိယ္႔ရဲ႔ရင္ဘတ္ကုိ ေက်ာျပင္အျဖစ္ေျပာင္းလုိက္ပါမယ္ခ်စ္သူရယ္..



ကုိယ္႔ရင္ထဲက အခ်စ္ေတြကုိ ခ်စ္သူ မသိခ်င္ေနပါ.
ကုိယ္႔ဆင္ျခင္တုံတရားရဲ႔ က်ဆုံးမႈကုိလည္း ခ်စ္သူ မျမင္ခ်င္ေနပါ.
ကုိယ္႔ရဲ႔သံေယာဇဥ္နဲ႔တြယ္တာမႈကုိေတာ႔ ျပက္ရယ္မျပဳပါနဲ႔ေနာ္…

ခံစားပါခ်စ္သူ
ခ်စ္သူရဲ႔မ်က္၀န္းေလးေပၚမွာ ျဖာဆင္းေနတဲ႔ ေနျခည္ႏုေထြးေလးေတြမွာ
ခ်စ္သူအေပၚထားတဲ႔ ကုိယ္႔ေမတၱာရဲ႔ ေႏြးေထြးမႈေလးေတြ ေပ်ာ္၀င္ေနတယ္.

ငိုလုိက္ပါခ်စ္သူ
ေမတၱာလုိအပ္ေနတဲ႔ အားနည္းသူေလးေတြအတြက္
ခ်စ္သူရဲ႔ ႏွလုံးသားထဲက ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေလးကုိ ေဖာ္က်ဴးေပးႏုိင္ဖုိ႔ေပါ႔

ျပံဳးလုိက္ပါခ်စ္သူ
ေမွာင္မုိက္ေနတဲ႔ ဒဏ္ရာေန႔ေဟာင္းေလးေတြ
အားအင္သစ္နဲ႔အတူ ျပန္လည္ႏုိးထလာႏုိင္ဖုိ႔ေပါ႔.

ရယ္လုိက္ပါခ်စ္သူ

ကမၻာေလာကၾကီးရဲ႔ ပူေဆြးေသာကတစ္ခ်ိဳ႔ကုိ
ခ်စ္သူရဲ႔ ရယ္သံခ်ိဳခ်ဳိလြင္လြင္ေလးနဲ႔ ကုစားေပးဖုိ႔ေပါ႔

မ်က္လုံးေလးမွိတ္ထားေပးပါခ်စ္သူ.
ခ်စ္သူ႔ရဲ႔အာရုံထဲမွာ သက္ေရာက္မႈေတြ ကင္းကြာေနတဲ႔
ဒီလုိရွားပါးတဲ႔ အခုိက္အတန္႔ေလးတစ္ခုမွာ
ခ်စ္သူရဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို နူးနူးည႔ံညံ႔ေလးနမ္းျပီး
တုိးတုိးေလးေျပာခဲ႔ခ်င္ပါတယ္…
...
...
ျမတ္ႏိုးရပါတယ္ ခ်စ္သူရယ္…
...
...


ဆက္ရန္...

<သွ်င္ေနမင္း>

2 comments:

Winkabar said...

ဇာတ္လမ္းေလး တအားမိုက္တယ္ ကိုရန္ေအာင္ေရ။ အားေပးေနတယ္ေနာ္။

ေမပ်ိဳ said...

အရွိန္ ျမင့္ၿပီဆို ထားခဲ့ျပန္ၿပီ။ ေမွ်ာ္ေနမယ္ေနာ္။