မဂၤလာပါ..

ဘာရယ္ေတာ႔မဟုတ္ဘူး... 
ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ ကိစၥေလးတစ္ခုေၾကာင္႔ ဘေလာ႔ဂ္ကုိ ေခတၱပိတ္ထားခဲ႔တာပါ. 
အားလုံးကုိ ၾကိဳတင္အသိမေပးခဲ႔မိတဲ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းပါဘူး.
မဂၤလာႏွစ္သစ္ပါလုိ႔ ၾကိဳဆုိရင္း ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ႔ဂ္ေလးကုိ ျပန္ဖြင္႔လုိက္ပါတယ္. 


Menu Bar မွာ တင္ေပးထားတဲ႔ BloggerHelpDesk, English4Success စတဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ေလးေတြကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္ျပန္ျပီး အခ်ိန္ေပးလုိ႔ ပုိ႔စ္အသစ္ေလးေတြ တင္ေပးသြားႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသြားပါမယ္.


ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ေလာကၾကီးရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိခ်စ္တဲ႔ စာဖတ္ပရိသတ္ မိတ္ေဆြေတြရယ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေသာအခါမွ စြန္႔ပစ္သြားမွာမဟုတ္ပါဘူး.


အားလုံးပဲ မဂၤလာႏွစ္သစ္မွာ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႔ၾကပါေစ ခင္ဗ်ာ...


ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္


ရန္ေအာင္

ေကာင္းကင္က ဖမ္းယူျခင္း မျပဳေသာ...

“အရွိန္” ဆုိေသာ စကားလုံးသည္ ေတာ္ေတာ္အရွိန္အ၀ါၾကီးသည္ဟု သူထင္မိသည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ တုိက္မိသည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ တြန္းမိသည္။

 

အရွိန္ေၾကာင္႔ ပစ္လဲသည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ ထုိးဆင္းသည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ပဲ အရွိန္တက္သည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ပဲ အရွိန္ပ်က္သည္။

ညလယ္ယံတမ္းခ်င္း...

အေမာေဖာက္ေနတဲ႔ နာရီတစ္လုံးအေၾကာင္း...

တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လည္း နာရီတစ္လုံးကုိ ဒီတုိင္းထုိင္ၾကည္႔ေနရတာ တစ္မ်ိဳးေကာင္းေနတတ္ေသးသည္။ လမ္းေလွ်ာက္တတ္ခါစ ကေလးငယ္ေလးကဲ႔သုိ႔ တေခ်ာက္ေခ်ာက္တခ်က္ခ်က္ျဖင္႔ ေတာက္ေတာက္တက္တက္ သြားလာေနေသာ စကၠန္႔လက္တံငယ္ေလး၊ ထုိ႔ေနာက္တြင္မွ ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္းအလား ၀င္႔ထယ္ၾကီးမားေသာ ကၠဳေျႏၵပန္းၾကီးပန္ဆင္လ်က္ ရပ္ေနသလုိလုိ၊ သြားေနသလုိလုိ ဟန္မူပုိေနေသာ  မိနစ္လက္တံလတ္၊ ထုိမွတဆင္႔ ပကတိျငိမ္သက္ေနသည္အလား ထင္မွတ္မွားေစရသည္႔ အဂၢမေဟသီ ထိပ္သီး နာရီလက္တံၾကီး….

 

ေ၀းခါမွ....

မွန္သုံးခ်ပ္

တိတ္ဆိတ္ျခင္းေတြကုိ စားသုံးရင္း

ဘ၀ဟာ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ၾကီးျပင္းလာခဲ႔တယ္.

မွန္သားလက္လက္မွာရွိတဲ႔ ေန႔စဥ္ပုံရိပ္ေတြက

ဒီေရအတက္အက်ေတြကုိ လွည္႔စားထားရဲ႔…

စာမဟုတ္ေသာစာႏွင္႔ ဗုိက္ဆီဗာဆာ

အားလုံးပဲ မဂၤလာပါ.

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြ မေတြ႔ၾကတာလည္း အေတာ္ၾကာျပီပဲဗ်ာ.ေနာ္.  ဟုတ္တယ္ဗ်ာ. ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘ၀အေမာေတြနဲ႔ လုံးလည္ခ်ာလည္ လုိက္ေနတာနဲ႔ ၀ါသနာပါတဲ႔ စာေရးတဲ႔ဖက္ကုိ မလွည္႔ႏုိင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္. အခုလည္း အေမာေျပလုိ႔ လာေရးတာမဟုတ္ပါဘူး. ေမာလ်က္နဲ႔ပဲ ေရးေနတာပါ. း)

ဘေလာ႔ဂ္မေရးတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားလဲဆုိရင္ အခု Blogger ထဲကုိ ၀င္ၾကည္႔ေတာ႔မွ ပုံစံေတြ၊ အထာေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ေျပာင္းေနတာကုိ သတိထားမိလုိက္ရတယ္ဗ်. အင္း... ေတာ္ေတာ္ ေနာက္ေကာက္က်ေနပါလားလုိ႔ေတြးမိတယ္.

ေနာက္ထပ္ျပႆနာတစ္ခုကလည္း ကၽြန္ေတာ္စာေရးရမွာ နည္းနည္း ရြံ႔ေနသလုိပဲ. ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ အသက္ေလးက အရင္ကထက္စာရင္ မသိမသာ၊ မဆုိစေလာက္၊ နည္းနည္းေလး ပုိၾကီးလာေတာ႔ အရင္လုိခံစားခ်က္၊ အရင္လုိ လက္ရာမ်ိဳးနဲ႔ ျပန္ေရးဖုိ႔ မ၀ံ႔မရဲ ျဖစ္ေနတယ္.

မွန္းဆေရာ္ရည္... အညာဌာနီ.(၄)