သတိျပဳသင္႔ေသာ ေဖေဖာ္၀ါရီရက္စဲြမ်ား...

အားလုံးပဲ မဂၤလာပါ…

ေဖေဖာ္၀ါရီလထဲမွာ ထူးျခားတဲ႔ ေန႔ရက္ ႏွစ္ခု ရွိပါတယ္.

တစ္ခုကေတာ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၂) ရက္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ပါ.

ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၃) ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ႔ အမ်ိဳးသားဖခင္ၾကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႔ ေမြးေန႔ (၀ါ) ကေလးမ်ားေန႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္.

အဲဒီ႔ေန႔ရက္ေလးေတြကုိ ဂုဏ္ျပဳတဲ႔အေနနဲ႔ သက္ဆုိင္ရာ ဘေလာ႔ဂ္မ်ားမွာ တင္ျပႏိုင္ဖုိ႔ မ်ိဳးခ်စ္ဘေလာ႔ဂါ ကုိမင္းမင္းက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပုံကုိ ဒီလုိေလး လုပ္ထားေပးပါတယ္. ကုဒ္ဒင္းေလးေတြကုိ ရယူျပီး မိမိတုိ႔ရဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ေလးေတြမွာ ကုိယ္စီကုိယ္ငွေဖာ္ျပေပးထားျခင္းအားျဖင္႔ ေမ႔ေလ်ာ႔ေအာင္ အလုပ္ခံထားရတဲ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႔ ေမြးေန႔ကုိ ၾကိဳဆုိဂုဏ္ျပဳသင္႔ေၾကာင္း တုိက္တြန္းႏႈိးေဆာ္လုိက္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ…

ကုိမင္းမင္းေရ…

ခပ္တုိတုိပဲ ေျပာမယ္…

ေက်းဇူးဗ်ာ… ေရွ႔ဆက္ျပီး ေျခလွမ္းသစ္ေတြ လွမ္းႏုိင္ပါေစ…

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မရွိေပမဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရင္ထဲမွာ ရွိေနဆဲ

ဤေနရာမွ ရယူပါ

**************

ကုဒ္ဒင္းကုိ ဒီမွာ ရယူပါ.


<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဗိုလ္ခ်ဳပ္မရွိေပမဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရင္ထဲမွာ ရွိေနဆဲ</span></span>
</div><span class="caption">
</span><div style="text-align: center;"><span class = caption><div style="text-align: center;"><img style="border: 0px solid rgb(221, 221, 221); padding: 0px;" src="http://www.fileden.com/files/2007/5/4/1045960/Bogyoke-Bday.png"/></div></span class></div>
<span class="caption">
</span><div style="text-align: center;"><span class = caption><span style="font-size:85%;"> <a href="http://hteinkmin.myanmarbloggers.org/search/label/%E1%80%B1%E1%81%BE%E1%80%80%E1%80%AC%E1%80%B9%E1%80%BB%E1%80%84%E1%80%AC">ဤေနရာမွ</a> ရယူပါ</span>
<div style="text-align: center;">**************</div></span class></div>

အျမဳေတ..

တစ္ေန႔တာ ကုန္ဆုံးလုျပီျဖစ္သည္။

ညေနခင္း၏ ေအးခ်မ္းေသာ ရင္ခြင္တြင္ သစ္ပင္ငယ္တုိ႔ ယိမ္းထုိးေနၾက၏။ ေလျပည္ အသုတ္တြင္ သစ္ရြက္၀ါတုိ႔ လြင္႔ေမ်ာ ကခုန္ေနၾက၏။ အိပ္တန္းတက္ရန္ ျပင္ဆင္ေနၾကေသာ ငွက္ငယ္ေလးတုိ႔၏ စုိးစီစုိးစီ အသံေလးမ်ား ဟုိမွဒီမွ ၾကားေနရ၏။ ႏွင္းမက်ေသာ္လည္း ခပ္မွန္မွန္တုိက္ခတ္ေနေသာ ေဆာင္းေလျပည္ေၾကာင္႔ ပတ္၀န္းက်င္သည္ အနည္းငယ္ ေအးစိမ္႔စိမ္႔ျဖစ္ေန၏။

ျငီးစီစီျဖစ္ေနေသာ စိတ္ကူးတုိ႔ကုိ ေခၽြးသိပ္အပန္းေျပေစရန္ ျမစ္ကမ္းေဘးဖက္သုိ႔ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာခဲ႔မိသည္။

တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းစြာ စီးဆင္းေနေသာ Hudson ျမစ္ၾကီးသည္ သူ၏ ကုန္ဆုံးသြားခဲ႔ေသာ ခြန္အားမ်ားကုိ ျပန္လည္ျဖည္႔တင္းေပးႏိုင္စြမ္း ရွိသူ ျဖစ္သည္။

သူ႔ဘ၀တြင္ အခက္အခဲမ်ားစြာ ရွိခဲ႔ဖူးသည္။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ သူ ၾကိဳးစားေျဖရွင္းခဲ႔သည္ခ်ည္းသာ။ ရံဖန္ရံခါတြင္ေတာ႔ ေလာကၾကီးထဲက ထြက္ေျပးခ်င္စိတ္မ်ားပင္ ေပၚေပါက္လာခဲ႔ဖူးသည္။

ထုိအခ်ိန္မ်ားတြင္ သူလုပ္တတ္သည္႔ အေလ႔အက်င္႔တစ္ခုမွာ ေရရွိသည္႔ ေနရာတစ္ေနရာတြင္ ထုိင္လ်က္ စိတ္ကူးမ်ားကုိ လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းခြင္႔ ေပးျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

တည္ျငိမ္ေသာေရျပင္က်ယ္သည္ သူ႔စိတ္ထဲတြင္ ေဘာင္ဘင္ခတ္ေနေသာ အေတြးမ်ားကုိ ျငိမ္သက္ေစႏိုင္စြမ္း ရွိသူျဖစ္သည္။ ရုိက္ခတ္ေနေသာ လႈိင္းလုံးမ်ားသည္ သူ႔ႏွလုံးသားထဲတြင္ ေလ်ာ႔နည္းသြားေသာ ဘ၀မာန္မာနမ်ားကုိ ျပန္လည္ရွင္သန္ေစႏုိင္စြမ္း ရွိသူျဖစ္သည္။

ယခု Hudson ျမစ္ကမ္းေဘးနားတြင္ သူ ျငိမ္သက္စြာ ထုိင္ေနမိခဲ႔ျပန္ေခ်ျပီ….

…..

စိတ္ကူးတုိ႔ အတိတ္တစ္ခ်ိန္သု႔ိ ပ်ံ႔လြင္႔သြားခဲ႔၏….

ဆယ္တန္းစာေမးပဲြ မေျဖမီ တစ္ရက္အလုိ….

မိထၳီလာျမိဳ႔ေလး တစ္ျမိဳ႔လုံး တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနသကဲ႔သုိ႔ ခံစားရ၏။ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ေျဖဆုိရမည္႔ စာေမးပဲြအတြက္ ရင္ခုန္ေနၾကသည္ထင္႔. ျမိဳ႔ထဲတြင္လည္း လူသူသိပ္မေတြ႔ရေခ်။ ထုိေန႔က သူ စက္ဘီးတစ္စီးျဖင္႔ နဂါးရုံဘုရားသုိ႔ ထြက္ခဲ႔သည္။ ဘုရားတြင္ ပုတီးစိပ္၊ တရားထုိင္၊ ေမတၱာပုိ႔ျပီးေနာက္ ေရႊျမင္တင္ ဘုရားဖက္သုိ႔ စက္ဘီး ျပန္စီးလာခဲ႔သည္။

ေရႊျမင္တင္ဘုရားဖက္သုိ႔ မေရာက္ခင္ တံတားေပၚတြင္ သူ႔စက္ဘီးကုိ ထုိးရပ္လုိက္ခဲ႔သည္။ ပလက္ေဖာင္းေပၚသုိ႔ စက္ဘီးကုိ ဆဲြတင္လ်က္ ေက်ာက္ထုိင္ခုံေလးေဘးနားတြင္ သူထုိင္လုိက္ခဲ႔သည္။

ေနလုံးနီနီသည္ မိတၱီလာ ကန္ေတာ္ၾကီးအေပၚသုိ႔ ျဖာက်ေနသည္။

“ၾကိဳးၾကာမေသာက္ ေရမေနာက္ မေပါက္ေရႊၾကာ မထိလာ” ဟူသည္႔ စကားပုံအတုိင္း မိတၳီလာကန္ေတာ္ၾကီးတြင္ ထူးျခားခ်က္ သုံးခုရွိသည္။

၈၈ အေရးေတာ္ပုံျဖစ္စဥ္က မိတၳီလာကန္ေတာ္ၾကီးတြင္ ၾကာပင္မ်ားေပါက္ေနခဲ႔သည္ဟု တစ္ဆင္႔စကားျပန္ၾကားခဲ႔ရဖူးသည္။ ယခုသူ႔ေရွ႔တြင္ ျမင္ေနရေသာ ကန္ေတာ္ၾကီးသည္ကား ျငိမ္းခ်မ္းစြာ၊ ခန္႔ညားစြာ၊ တည္ျငိမ္စြာျဖင္႔ ေလာကၾကီး၏ ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုကုိ ဂုဏ္ယူစြာ ရယူထားခဲ႔ေလသည္။

ကန္ေရျပင္ကုိ စုိက္ၾကည္႔ေနခဲ႔ရင္းက သူ႔စိတ္အစဥ္သည္ အတားအဆီးမဲ႔စြာ လြင္႔ေမ်ာသြားခဲ႔ေလသည္…

တစ္ခ်ိန္က ဒီေနရာ ဒီေဒသမွာ သူသိပ္ခ်စ္ခဲ႔ရေသာ ဖခင္ၾကီး က်င္လည္ျဖတ္သန္းခဲ႔ရဖူးသည္…

ဒီေနရာတြင္ သူ႔ဖခင္ ထုိင္ခဲ႔ခ်င္မွ ထုိင္ခဲ႔ေပမည္။ သုိ႔ေသာ္ ဒီေဒသတြင္ ရွိခဲ႔ဖူးသည္မွာေတာ႔ ေသခ်ာသည္။

မ်က္စိအစုံကုိမွိတ္လ်က္ ဖခင္ၾကီး၏ ၀ိညာဥ္ကုိ တုိးညွင္းစြာ ဖိတ္ေခၚေနခဲ႔မိသည္။

“မနက္ျဖန္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀အတြက္ အဆုံးအျဖတ္ေပးမယ္႔ ဆယ္တန္းစာေမးပဲြၾကီးကုိ ေျဖရေတာ႔မယ္.

အေဖသာ ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ ရွိေနခဲ႔ရင္ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ စုိးရိမ္ေနမလား.

ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိေခၚျပီး သားအဖႏွစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ စားေသာက္ၾက၊ စကားေျပာေနၾကမလား.

အခု ကၽြန္ေတာ္အေဖ႔ကုိ အရမ္းသတိရေနတယ္.

လြမ္းေနတယ္.

ေက်းဇူးျပဳျပီး ကၽြန္ေတာ္႔ေဘးနားမွာ ခဏေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ လာထုိင္ေပးေနပါ အေဖ.

ကၽြန္ေတာ္မနက္ျဖန္အတြက္ ခြန္အားေတြကုိ အေဖ႔ဆီက နည္းနည္းပဲျဖစ္ျဖစ္ ရယူခြင္႔ျပဳပါ….”

မွိတ္ထားေသာ မ်က္စိအစုံထဲမွ မ်က္ရည္တုိ႔ အတားအဆီးမဲ႔စြာ စီးဆင္းက်လာခဲ႔သည္။ ေျခေထာက္ကုိ ခံုေပၚတင္လ်က္ လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ဒူးတုပ္ထုိင္ကာ သူ႔ေမးေစ႔ကုိ လက္ေပၚသုိ႔ တင္ထားခဲ႔ရင္းက က်လာေသာမ်က္ရည္တုိ႔ကုိ အက်ၤီလက္ရွည္ျဖင္႔ မသိမသာ သုတ္လုိက္ခဲ႔သည္။

ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ All D အျမဲထြက္ေစခ်င္ခဲ႔သူ၊ လူေပၚကလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ႔သူ၊ ပညာဆီမီး ထိန္ထိန္ျငီးေစခ်င္ခဲ႔သူ၊ မိသားစုအတြက္ ဂုဏ္ယူေစခ်င္ခဲ႔သူ၊ မိမိကုိယ္ကုိ ယုံၾကည္စိတ္ ျဖစ္ေပၚေစရန္ အဓိကက်ေသာေနရာမွ ပါ၀င္ပံ႔ပုိးေပးခဲ႔သူ…

ကၽြန္ေတာ္႔ေဖေဖ ဘယ္ေရာက္ေနခဲ႔တာလဲ…..

ကၽြန္ေတာ္ေအာင္ျမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားမွာပါ. ဒါေပမယ္႔ အေဖမရွိတဲ႔ အခုိက္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈအသီးအပြင္႔ေတြကုိ အေဖသိေအာင္ ဘယ္လုိေျပာျပရမွာလဲ.

ကၽြန္ေတာ္ဒီလုိျဖစ္ေနတာကုိ ကၽြန္ေတာ္ကလဲြျပီး ဘယ္သူမွ မသိခဲ႔ပါဘူး. အေမကလည္း ကၽြန္ေတာ္ ဆရာမဆီ စာသြားေမးတယ္လုိ႔ပဲ ထင္ေနခဲ႔တာေလ. တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ အေဖ႔ကုိ သတိရလြန္းလုိ႔ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ထြက္လာခဲ႔တာပါ အေဖရယ္…

…..

စစ္ေတြမွာ ေနတုန္းက ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ ရြယ္တူရခုိင္လူငယ္ေလးေတြနဲ႔ ရန္ျဖစ္ခဲ႔ဖူးတယ္. ထုိးၾကၾကိတ္ၾက၊ အဖူးဖူးအေရာင္ေရာင္ ျဖစ္လာတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ၾကည္႔ရင္း အေမက ရန္မျဖစ္ဖုိ႔ ေျပာတယ္. အစ္မက “ငါ႔ေမာင္ကုိ ဒီလုိလုပ္ရေကာင္းလား” ဆုိျပီး စိတ္တုိတယ္. အစ္ကုိကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူတူရန္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔သူေလ. အေဖက ဘယ္လုိတုံ႔ျပန္ခဲ႔သလဲ…

“ကို္ယ္႔ကုိ အႏုိင္လာက်င္႔လုိ႔ကေတာ႔ ခ်သာခ် ငါ႔သား. မခံနဲ႔. တစ္ခ်က္ရရ ႏွစ္ခ်က္ရရ ျပန္သာထုိး” တဲ႔.

ေနာက္တစ္ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ ကရာေတးသင္တန္း တက္ဖုိ႔ အေဖကုိယ္တုိင္ စီစဥ္ေပးခဲ႔တယ္ေနာ္…

ေက်ာင္းမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ ရန္ျဖစ္လုိ႔ ရုံးခန္းကုိ ခဏခဏေရာက္တယ္. အေဖကၽြန္ေတာ္႔ဖက္က အျမဲရပ္တည္ေပးခဲ႔တယ္. အေဖ႔ထက္ ရာထူးၾကီးတဲ႔ အရာရွိတစ္ေယာက္ရဲ႔ သားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ရန္ျဖစ္ေတာ႔လည္း အေဖ ဘာကုိမွ ဂရုမစိုက္ဘဲ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ ေက်ာင္းမွာ လုိက္ေျဖရွင္းေပးခဲ႔တယ္.

ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲမွာ အားငယ္စိတ္ တစုိးတစဥ္းမွ် မျဖစ္ေပၚရေအာင္ အေဖ ကၽြန္ေတာ႔္စိတ္ဓာတ္ကုိ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေပးခဲ႔တယ္. တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ပညာျပည္႔၀ေအာင္ သြန္သင္ဆုံးမခဲ႔တယ္.

အေဖေျပာေနၾက စကားတစ္ခြန္းရွိပါတယ္..

“ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ ယုံၾကည္မႈ အျပည္႔ရွိမွ ေလာကၾကီးမွာ ေအာင္ျမင္မယ္”… တဲ႔

…

၆ တန္းႏွစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ စာေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ဖတ္မိေနခဲ႔ျပီ. ေငြဥေဒါင္းရဲ႔ ဗုဒၶစာပန္းခ်ီကုိ ဖတ္မိရင္း ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ ကဗ်ာတုိေလးတစ္ပုဒ္ကုိ အမွတ္မထင္ စပ္ခဲ႔မိတယ္.

အေမေစ်းတြက္တဲ႔ စာရြက္ေလးရဲ႔ ေနာက္မွာေပါ႔.

ညဖက္ ထမင္းစားေနရင္း အဲဒီ႔စာရြက္ေလးကုိ အေမေတြ႔သြားခဲ႔ျပီး အေဖ႔ကုိ ျပေတာ႔ အေဖရယ္ေလ….

မ်က္ႏွာၾကီးကုိ ျပဳံးျဖီးျဖီးျဖစ္လုိ႔…

“ငါ႔သားကေတာ႔ကြာ. ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ေလးနဲ႔ ကဗ်ာေတြေတာင္ စပ္တတ္ေနျပီပဲ. ၾကီးလာရင္ေတာ႔ ဘာမွကုိ ေျပာစရာ မလုိေတာ႔ဘူး” တဲ႔…

ကၽြန္ေတာ္ေလ အေဖ႔ရဲ႔ အဲဒီ႔စကားတစ္ခြန္းတည္းနဲ႔ ကိုယ္႔ကုိယ္ကုိ ယုံၾကည္မႈေတြ ပုိျပည္႔၀သြားခဲ႔တယ္…

အေဖ႔မွာ ထမင္းစား ေၾကြပန္းကန္ျပားၾကီးတစ္ခ်ပ္ရွိတယ္ေနာ္. အဲဒီ႔ပန္းကန္ၾကီးကုိ အေဖအရမ္းၾကိဳက္လြန္းလုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ထိန္းသိမ္းထားခဲ႔တယ္. အေမက ႏို႔ဆီဗူးကုိ ပုရြက္ဆိတ္မတက္ေအာင္ဆုိျပီး ပန္းကန္အလယ္မွာ ထားလုိ႔ ပန္းကန္ၾကီးကုိ ေရျဖည္႔ထားခဲ႔တယ္.

ကၽြန္ေတာ္က ႏုိ႔ဆီသိပ္ၾကိဳက္တာေလ… ေက်ာင္းကျပန္ေရာက္ေတာ႔ ႏုိ႔ဆီဗူးကုိ ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ ခုိးစားခဲ႔တယ္. ႏုိ႔ဆီဗူးကုိ ေျမွာက္လုိက္တဲ႔ တခဏမွာပဲ ဗူးအဖုံးက ေခ်ာင္ေနေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔လက္ထဲကေန ႏု႔ိဆီဗူး လြတ္က်သြားခဲ႔တယ္.

ခြမ္းခနဲပဲ…

ကၽြန္ေတာ္ေလ ဘာလုပ္ရမွန္းကုိ မသိေတာ႔ဘူး…

ကဲြသြားတဲ႔ ပန္းကန္ျပားၾကီးကုိ ၾကည္႔ရင္း ကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြ က်လာခဲ႔မိတယ္.

ကၽြန္ေတာ္အေဖ႔ကုိခ်စ္သလုိ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္တယ္ အေဖ. အေဖက သိပ္အရုိက္ၾကမ္းတာကုိး…

အေမလည္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ႔ဘူး. ကၽြန္ေတာ္႔ကုိလည္း ဆူတာေတာ႔ဆူတာေပါ႔. ဒါေပမယ္႔ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းမသိေတာ႔ဘူး…

ရုံးကအျပန္ အိမ္ေပၚကုိ လွမ္းတက္လာတဲ႔ အေဖ႔ေျခသံတစ္ခ်က္တုိင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္က်ဆုံးေနခဲ႔ရတယ္.

ကဲြေနတဲ႔ပန္းကန္ကုိ တစ္ခ်က္ၾကည္႔လုိက္၊ အေမ႔မ်က္ႏွာကုိ ခပ္တင္းတင္း တစ္ခ်က္ၾကည္႔လုိက္၊ အခန္းေထာင္႔မွာ ကုပ္ကုပ္ေလးရပ္ေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔မ်က္ႏွာကုိ ၾကည္႔လုိက္ရင္းက အေဖက ေျပာတယ္.

“ပန္းကန္ကဲြေတြ လႊင္႔ပစ္လုိက္ေလ. ကေလးေတြ စူးကုန္ဦးမယ္” တဲ႔…

ကၽြန္ေတာ္႔ကို လွမ္းၾကည္႔ရင္း အေဖက တစ္ခြန္းပဲ ေျပာတယ္.

“စားခ်င္ရင္ လူၾကီးေတြကုိ ေျပာစား. ခုိးစားတာ အေဖမၾကိဳက္ဘူး” တဲ႔…

ေခ်ာင္ပိတ္မိေနတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ကုိ အႏိုင္မယူတတ္တဲ႔ အေဖ႔ရဲ႔ ေမတၱာနဲ႔ ခြင္႔လႊတ္ႏိုင္စြမ္းကို ကၽြန္ေတာ္ေလးစားပါတယ္ အေဖ…

အဲဒီ႔အရည္အခ်င္းေတြကုိ အေဖ႔ဆီက ကၽြန္ေတာ္အေမြဆက္ခံႏုိင္ေအာင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳးစားေနဆဲပါ…

….

ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲမွာ အျပိဳင္အဆုိင္ ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ေပၚလာေအာင္ အျမဲျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ႔သူဟာလည္း အေဖပါပဲ.

ဒုတိယတန္းမွာ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ မက္လုံးတစ္ခုေပးခဲ႔တယ္. ေက်ာင္းမွာ အဆင္႔ (၁) ကေန (၃)အတြင္း၀င္ရင္ မင္းလုိခ်င္တာ ၀ယ္ေပးမယ္တဲ႔.

ကၽြန္ေတာ္ တတိယ ရခဲ႔တယ္ အေဖ.

ဆုယူျပီး ေနာက္တစ္ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္အိပ္ယာက ႏိုးလာခဲ႔ေတာ႔ အေဖ႔ကုိ မေတြ႔ရဘူး. ရုံးပိတ္ရက္ဆုိေပမယ္႔ အေဖက တစ္ျခားတာ၀န္ေတြလည္း ရွိတတ္ေသးတာမုိ႔ သိပ္သတိမထားမိခဲ႔ပါဘူးေလ.

မနက္စာ စားျပီး ခဏေနေတာ႔ အစ္မက အိမ္ေရွ႔ကေန လွမ္းေခၚပါတယ္.

“ေဟ႔. ဟုိမွာ အေဖျပန္လာျပီ. လက္ထဲမွာ ဘာၾကီးလဲမသိဘူး ကုိင္လာတယ္. လာၾကည္႔လွည္႔” တဲ႔.

ကၽြန္ေတာ္လည္း အူယားဖားယား ေျပးျပီး သြားၾကည္႔ခဲ႔တယ္. ငါးထပ္တုိက္ ၀ရန္တာေပၚကေန “အေဖ႔” လုိ႔ အသံကုန္ျခစ္ျပီး ေအာ္လုိက္ေတာ႔ အေဖတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ျပဳံးျပီး ေမာ႔ၾကည္႔တယ္. လက္ထဲက ဗူးၾကီးကုိလည္း ေျမွာက္ျပတယ္.

“အုိးးးးးးးးးးး… ဓာတ္ခဲနဲ႔ေမာင္းတဲ႔ ရထားတဲြေလးပဲ”

ကၽြန္ေတာ္ရယ္ေလ… အိမ္ေပၚထပ္ကေန ေအာက္ကုိ ဘယ္လုိဘယ္လုိ ေရာက္သြားမွန္းကုိ မသိခဲ႔ေတာ႔ပါဘူး.

အေဖ႔လက္ကုိ ဆဲြလုိ႔ အိမ္ေပၚကုိ ျပန္တက္လာေတာ႔ အစ္မေရာ၊ အေမေရာက တံခါး၀မွာ ဆီးၾကိဳေနၾကတယ္.

အစ္ကုိကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔လက္ထဲက ဗူးၾကီးကုိ ၾကည္႔ရင္း ရယ္ျပေနခဲ႔တယ္ေလ… အစ္ကုိက အေဖနဲ႔ လုိက္သြားခဲ႔တာဆုိေတာ႔ သိေနတာေပါ႔…

အေထြအထူး ေျပာေနစရာ မလုိပါဘူးေလ… အေဖ၀ယ္ေပးခဲ႔တဲ႔ ဓာတ္ခဲရထားေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းျမတ္ႏိုးတာပဲ. ဓာတ္ခဲကုန္လြန္းလုိ႔ အခ်ိန္နဲ႔ ကစားဖုိ႔ ေျပာရတဲ႔အထိ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သက္ခဲ႔တာပါ အေဖ.

…..

စတုတၳတန္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ ျမိဳ႔နယ္ တတိယဆု ထပ္ရတယ္. အဲဒီ႔အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ စစ္ေတြမွာ ေရာက္ေနခဲ႔ျပီေလ. ရန္ကုန္ကုိ အစည္းအေ၀းသြားတက္ျပီး ျပန္လာေတာ႔ အေဖက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ေျပာတယ္.

“ငါ႔သားအတြက္ ဆုယူလာခဲ႔တယ္” တဲ႔…

ေလယာဥ္ကြင္းကေန အိမ္ကုိ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အေဖ႔အိတ္ကုိ ဖြင္႔ၾကည္႔လုိ႔ ေမႊေနွာက္ရွာခဲ႔မိတယ္.

တစ္ခုက ေက်ာင္းကေန ေပးလုိက္တဲ႔ ထမင္းဗူးေလး..

ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔ အေဖ၀ယ္ေပးတဲ႔ သံလုိက္ကြန္ပါဗူးေလး….

ဖြင္႔ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ အထဲမွာ ခၽြန္စက္ေလးနဲ႔ ခဲတံေလး သုံးေခ်ာင္းက အဆင္သင္႔.

အေဖကလည္း ခ်က္ေကာင္းကုိ ေစာင္႔ေနခဲ႔တယ္နဲ႔ တူပါတယ္.

ကၽြန္ေတာ္႔ပုခုံးကုိ တစ္ခ်က္ ခပ္တင္းတင္း ဆုပ္ကုိင္ရင္းက

“ငါ႔သား ၾကိဳးစားလုိ႔ကေတာ႔ အေဖက ငါ႔သားလုိခ်င္တာေတြ ၀ယ္ေပးေနမွာပဲ” တဲ႔…

ဟုတ္တယ္. ကၽြန္ေတာ္ သံလုိက္ကြန္ပါဗူးေလး တစ္ဗူးရဖုိ႔ ပူဆာေနခဲ႔တာ ၾကာျပီေလ. ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ေမ႔ေတ႔ေတ႔ ျဖစ္ေနခဲ႔ျပီ. အေဖက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ တကယ္ ဂရုစိုက္တာပဲေနာ္…

…

ေက်ာင္းမွာ ဘာျပိဳင္ပဲြပဲ လုပ္လုပ္ ၀င္ျပိဳင္ေအာင္ အေဖက အျမဲေျပာတယ္. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ၀င္တာပဲ.

စာစီစာကုံးျပဳိင္ပဲြေတြဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္အျမဲ၀င္ျပိဳင္ျဖစ္ခဲ႔တယ္. ရယ္ေတာ႔ရယ္ရတယ္ေလ. ကၽြန္ေတာ္ျပိဳင္ပဲြစ၀င္တုန္းက ဘာလုပ္ရမွန္းမသိလုိ႔ ၾကိဳတင္ ေရးထားျပီးသား စာစီစာကုံးကုိ အလြတ္က်က္ျပီး သြားျပိဳင္ခဲ႔ဖူးတယ္. ေလးတန္းႏွစ္ကေပါ႔.

ျပိဳင္ပဲြခန္းမထဲ ေရာက္ေတာ႔ က်က္ထားတာကုိ နည္းနည္း ျပဳျပင္ျပီး ေရးလုိက္တယ္. ေခါင္းစဥ္က “လြတ္လပ္ေရးေန႔ တုိ႔မေမ႔” တဲ႔…

ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္သိမ္႔ဆု ရခဲ႔တယ္ အေဖ. အေဖတစ္ေယာက္ ဂုဏ္ယူေနခဲ႔တာ ကၽြန္ေတာ္သိတာေပါ႔. ေက်ာင္းေတြအမ်ားၾကီး ၀င္ျပိဳင္တဲ႔ပဲြမွာ ဆုရေအာင္ ျပိဳင္ႏုိင္လုိ႔တဲ႔..

ခုနစ္တန္းႏွစ္မွာ ကုလသမဂၢေန႔ စာစီစာကုံးျပိဳင္ပဲြ လုပ္တယ္. အဲဒီ႔ေန႔က စက္ဘီးပ်က္ေနလုိ႔ ေက်ာင္းကုိ အခ်ိန္မီ မသြားႏုိင္ခဲ႔ဘူး. ျပိဳင္ပဲြက်င္းပခ်ိန္ထက္ နာရီ၀က္ေလာက္ ေနာက္က်ျပီး ေရာက္သြားခဲ႔တယ္. ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ပုဆုိးကုိ မလုိ႔ ျပိဳင္ပဲြလုပ္ေနတဲ႔ အခန္းထဲကုိ ေျပးသြားခဲ႔တယ္.

ေမာေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ဆရာမက တစ္ခ်က္မ်က္ေစာင္းထုိးျပီး ခုံတစ္ေနရာ လုပ္ေပးခဲ႔တယ္. ေခါင္းစဥ္ကုိ ၾကည္႔လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ျပင္ဆင္ထားခဲ႔တဲ႔ စာစီစာကုံးထဲက အခ်က္အလက္ေတြကုိ ေနရာတက် ျပန္စီရင္း ခြင္႔ျပဳခ်ိန္ ႏွစ္နာရီအတြင္းမွာ ျပီးေအာင္ေရးခဲ႔တယ္. နာရီ၀က္ေနာက္က်သြားခဲ႔တာ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ ပူပင္စရာေတြ ျဖစ္သြားခဲ႔ရတယ္ေလ.

အဲဒီ႔ျပိဳင္ပဲြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ကူးထဲမွာ ဘာမွ မေမွ်ာ္လင္႔ထားခဲ႔ဘူး.

ေနာက္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္အၾကာမွာ ဆရာမတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ စာသင္ခန္းမွာ လာေအာ္တယ္.

“ရန္ေအာင္. ဆရာၾကီးရုံးခန္းကုိ လာခဲ႔ပါ” တဲ႔…

ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ တစ္ခန္းလုံးက ၀ုိင္းၾကည္႔ၾကတယ္. ကၽြန္ေတာ္လည္း ေၾကာင္ေနတယ္ေလ. ရန္မျဖစ္တာေတာင္ ၾကာျပီ. ဘာလုိ႔ေခၚပါလဲလုိ႔ေပါ႔.

ဆရာမကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ျပဳံးၾကည္႔ေနေလရဲ႔…

ဆရာၾကီး အခန္းထဲကုိေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္မသိတဲ႔ အတန္းၾကီးသမားေတြကုိလည္း ေတြ႔ရတယ္. အားလုံးလက္ပုိက္ျပီး တန္းစီရပ္ေနၾကတယ္. ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အငယ္ဆုံးလုိ ျဖစ္ေနေလရဲ႔. ေနာက္ဆုံးမွလည္း ေရာက္လာသူမုိ႔ လက္ပုိက္ျပီး ရပ္ေနလုိက္တယ္.

ဆရာၾကီးထြက္လာျပီး ေျပာပါတယ္.

“မင္းတုိ႔ေတြ စာစီစာကုံးျပိဳင္ပဲြမွာ ဆုရတယ္. ဒီတစ္ပတ္ စေနေန႔မွာ ဆုေပးပဲြလုပ္မယ္. မိဘေတြကုိ ေျပာျပီး ဆုေပးပဲြလာခဲ႔ၾကပါ” တဲ႔…

ျပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လက္ထဲကုိ ဖိတ္စာတစ္ေစာင္စီ ထည္႔ေပးပါတယ္.

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ အေဖ႔လက္ထဲကုိ အဲဒီ႔ဖိတ္စာေလး ထည္႔ေပးလုိက္တယ္. အေဖကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ျပဳံးၾကည္႔ေနခဲ႔ရင္းက အေမ႔ကုိ လွည္႔ေျပာပါတယ္.

“တုိက္ပုံအက်ၤီ မီးပူတုိက္ျပီးျပီလား” တဲ႔…

…

ဆုေပးပဲြေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ ဘာဆုရမွန္းကုိ မသိခဲ႔ေသးပါဘူး… ပထမလား. ဒုတိယလား. တတိယလား ေပါ႔….

ဆုေတြစေပးပါတယ္.

ကၽြန္ေတာ္ ပထမမရခဲ႔ပါဘူး.

ဒုတိယဆု ေၾကျငာေတာ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္႔နာမည္ မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး

တတိယဆုကုိလည္း ကၽြန္ေတာ္လဲြေခ်ာ္ခဲ႔ပါတယ္.

ႏွစ္သိမ္႔ဆု ငါးဆု ေၾကျငာေတာ႔မွ ကၽြန္ေတာ္ဆုတက္ယူခြင္႔ ရခဲ႔တယ္.

ကၽြန္ေတာ္ ရွက္လုိက္တာ… ဒီလုိမ်ိဳး ႏွစ္သိမ္႔ဆုေလာက္သာ ရခဲ႔မယ္ဆုိရင္ အေဖ႔ကုိ မေခၚလာခဲ႔ပါဘူး.

အေဖကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ မ်က္ႏွာညိႈးသြားတာကုိ ျမင္လုိ႔လားမသိ. ကၽြန္ေတာ္႔လက္ေမာင္းကုိ အသာညွစ္လုိ႔ အားေပးပါတယ္.

“ငါ႔သားက ႏွစ္သိမ္႔ဆု ငါးဆုထဲမွာေတာင္ ပထမဆုံး နာမည္ အေခၚခံရတာပဲ. အဲဒါ နာရီ၀က္ေလာက္ ေနာက္က်သြားလုိ႔. မဟုတ္ရင္ ပထမရမွာ ေသခ်ာတယ္.” တဲ႔.

ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အေဖနဲ႔ အဲဒီ႔ေန႔က အခမ္းအနား စာတမ္းၾကီးကုိ ေနာက္ခံထားလုိ႔ ဓာတ္ပုံရုိက္ခဲ႔ၾကတယ္. တုိက္ပုံအက်ၤီနဲ႔ ရခုိင္လုံခ်ည္နဲ႔ ေျခေထာက္ကုိ တင္ပ်ဥ္ေခြခ်ိတ္လုိ႔ ခပ္ျပဳံးျပဳံးနဲ႔ ဓာတ္ပုံအရုိက္ခံခဲ႔တဲ႔ အေဖ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႔အထိမွတ္မိေနခဲ႔ေသးတယ္.

ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အျမဲအားေပးေနခဲ႔တာ ေက်းဇူးပါ အေဖ…

…

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ ရလာတဲ႔ ဆုကုိ ရင္ခုန္စြာနဲ႔ ဖြင္႔ၾကည္႔ခဲ႔မိတယ္.

UNDP စာတမ္းပါတဲ႔ အျဖဴေရာင္ တီရွပ္အက်ၤီ အၾကီးၾကီးပဲ… အေဖ၀တ္ၾကည္႔တယ္. အေဖနဲ႔ေတာင္ ၾကီးေနတာ ေတြ႔ရတယ္.

ဒါေပမယ္႔ အေဖက ခပ္ေနာက္ေနာက္ေျပာပါတယ္.

ေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိ ၀တ္ရတာေပါ႔တဲ႔… ငါ႔သားဆုရတဲ႔ အက်ၤီ၀တ္ရတာ ၀တ္ေနရင္းနဲ႔ေတာင္ ဂုဏ္ယူတယ္တဲ႔…

ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီ႔တုန္းက အေဖ႔ကုိ ၾကည္႔ေနရင္း တစ္ခ်က္ေတြးလုိက္မိတယ္. ေနာက္တစ္ခါဆုိရင္ ငါ ပထမေနရာရေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္လုိ႔…

…

ကၽြန္ေတာ္ ခုနစ္တန္းႏွစ္မွာ အေဖ ဆုံးသြားခဲ႔တယ္. ကေလးမက် လူၾကီးမက် အေျခအေနမွာ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀အတြက္ လမ္းညႊန္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ဆုံးရႈံးလုိက္ရတာ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ ၾကီးမားေသာ ဆုံးရႈံးမႈတစ္ခု ျဖစ္ခဲ႔တယ္ အေဖ.

ေနာက္တစ္ခု ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိေနတာက အေဖဆုံးသြားေတာ႔ ၀တ္ထားတဲ႔ အက်ၤီေလးက ကၽြန္ေတာ္ ဆုရခဲ႔တဲ႔ တီရွပ္အက်ၤီပြပြၾကီးေလ…

ကၽြန္ေတာ္ေက်နပ္ပါတယ္ အေဖ…

အေဖ ဘ၀ကူးသြားခဲ႔တာေတာင္ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးမႈေတြ ျပသခဲ႔လုိ႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…

…

ေနရာအႏွံ႔က်င္လည္ ျဖတ္သန္းေနခဲ႔ရင္းက အေဖ႔ရဲ ေဆြမ်ိဳးေတြေနထုိင္တဲ႔ ဒီျမိဳ႔ေလးကုိ ေျပာင္းလာခဲ႔မိတယ္.

အေမထင္ခဲ႔သလုိ အမ်ိဳးေတြက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မိသားစုကုိ ေဖးမကူညီတာ မရွိခဲ႔ပါဘူး အေဖရယ္. အကူအညီလာေတာင္းတယ္လုိ႔ ထင္သလုိ၊ ခပ္ရိုင္းရုိင္းေျပာရရင္ေတာ႔ လက္၀ါးလာျဖန္႔တယ္လုိ႔ ထင္တဲ႔ အၾကည္႔ေတြနဲ႔ ဆက္ဆံခဲ႔တယ္.

အေမဒီကုိ ေျပာင္းလာခဲ႔တဲ႔အတြက္ အရမ္းမွန္သြားခဲ႔တယ္.

ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ မခံခ်င္စိတ္ေတြ မုိးကုပ္စက္၀ုိင္းထိ ေျမာက္တက္သြားခဲ႔လုိ႔ပဲ.

အခု ကၽြန္ေတာ္႔ေရွ႔မွာ ျမင္ေနရတဲ႔ မိတၳီလာ ကန္ေတာ္ၾကီးကုိ စုိက္ၾကည္႔ေနရင္းက ကၽြန္ေတာ္တုိးတုိးေလး ေျပာလုိက္ခဲ႔မိပါတယ္.

“ကၽြန္ေတာ္ All D ရေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္ အေဖ… အေဖ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ဘာ၀ယ္ေပးမွာလဲ ဟင္”

...
..
.
တစ္စုံတစ္ရာကုိ ၾကားလုိက္ရသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္လုိက္မိခဲ႔သည္...

“ေက်းဇူးပါ အေဖရယ္....”

……….

ျမန္မာစာ မေျဖခင္ညက ကၽြန္ေတာ္ ျမန္မာစာကုိ လုံး၀မက်က္ခဲ႔ဘူး အေဖ.

အဲဒီ႔အစား ကၽြန္ေတာ္ တစ္ႏုိင္ငံလုံး အတုိင္းအတာနဲ႔ က်င္းပတဲ႔ မဂၤလာေမာင္မယ္ စာစီစာကုံးျပိဳင္ပဲြမွာ ပထမဆုရခဲ႔တဲ႔ ပုိက္ဆံ ၃၀၀ က်ပ္ထဲက ဖဲ႔ျပီး ၀ယ္ထားတဲ႔ စကားပုံစာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ကုိ အလြတ္က်က္ေနခဲ႔တယ္.

ဆရာေတြက ေျပာခဲ႔တယ္ေလ.

ျမန္မာစာမွာ ဂုဏ္ထူးထြက္ဖုိ႔က စာစီစာကုံးေကာင္းဖုိ႔ သိပ္အေရးၾကီးတယ္တဲ႔…

အေမက စာမက်က္ဘူးလား ေမးတယ္.

ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ရင္ေကာ႔လုိ႔ ျပန္ေျဖခဲ႔တယ္.

အကုန္ရျပီးသားလုိ႔…

အဲဒီ႔ညက မွတ္မွတ္ရရ တီဗီြကလာတဲ႔ စက္ရုပ္ကားတစ္ကားကုိေတာင္ ျပီးတဲ႔ အထိၾကည္႔လုိက္ခဲ႔ေသးတယ္.

ေနာက္တစ္ေန႔ စာေမးပဲြခန္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္တုိင္ ခန္႔မွန္းထားတဲ႔ စာစီစာကုံးေခါင္းစဥ္နဲ႔တုိးတယ္.

က်က္မွတ္ထားတဲ႔ စကားပုံေလးေတြကုိ ေနရာတက် ထည္႔သုံးရင္းက ကၽြန္ေတာ္သိေနခဲ႔တယ္.

ငါ ျမန္မာစာ ဂုဏ္ထူးထြက္ျပီလုိ႔….

….

စာေမးပဲြ ျပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မိသားစု မႏၱေလးကုိ ေျပာင္းသြားခဲ႔တယ္. မႏၱေလးမွာ ရွိေနတုန္း ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀ရဲ႔ အေျပာင္းအလဲေတြကုိ စတင္ဖန္တီးႏုိင္ခဲ႔တယ္ အေဖ. အရမ္းရွက္တတ္၊ လူေၾကာက္တတ္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ ေကာင္းစြာ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းရင္းက ထက္ျမက္တဲ႔ ကုိယ္ရည္ကုိယ္ေသြးတစ္ခုကို ေမြးျမဴပ်ိဳးေထာင္ႏိုင္ခဲ႔တယ္.

အရင္းအႏွီးေတြေတာ႔ မ်ားတာေပါ႔…

စာေမးပဲြ ေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းဆီကေန တစ္ဆင္႔ သတင္းၾကားရပါတယ္.

ကၽြန္ေတာ္ ေလးဘာသာ ဂုဏ္ထူးထြက္တယ္တဲ႔…

ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာသလုိ ၀မ္းနည္းသြားခဲ႔တယ္.

တကယ္ဆုိ ငါးဘာသာလုံး ဂုဏ္ထူးထြက္ခဲ႔သင္႔တာေလ…

အေဖ႔ရဲ႔ ဆႏၵကုိ မလုိက္ေလ်ာႏုိင္ခဲ႔လုိ႔ စိတ္မေကာင္းဘူး. အေမနဲ႔ အစ္မေတြကေတာ႔ ေပ်ာ္ေနၾကတာေပါ႔. က်ဴရွင္မယူခဲ႔တဲ႔ ဘာသာေတြကုိပါ ဂုဏ္ထူးထြက္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ႔လုိ႔ ဘာသာစုံ က်ဴရွင္ယူတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႔ကေတာင္ ခ်ီးက်ဴးၾကပါတယ္. ေနာက္ပုိင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္သိလုိက္ရတာက ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္အမ်ားဆုံးနဲ႔ ေအာင္ျမင္ခဲ႔သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ႔တယ္ ဆုိတာပါပဲ…

ကၽြန္ေတာ္အေဖ႔ဆီက ဘာမွမရခဲ႔ဘူးေနာ္.

အဲဒီ႔ညက အေဖ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္အိပ္မက္မက္ခဲ႔တယ္.

အေဖက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ျပိဳင္ဘီးေလးတစ္ဘီး လက္ေဆာင္၀ယ္ေပးခဲ႔တယ္ လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္အိပ္မက္မက္ခဲ႔တယ္ အေဖ…

….

ရန္ကုန္ေလဆိပ္ကေန ထြက္ခြာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အရမ္းကို ေပ်ာ္ေနခဲ႔တဲ႔ ကေလးေလးတစ္ေယာက္လုိပဲတဲ႔…. ေလဆိပ္မွာ ေလယာဥ္ေပၚမတက္ခင္ထိ ကိုင္ထားတဲ႔ ဖုိင္တဲြအနီေလးကို ေျမွာက္ရင္းေျမွာက္ရင္း လက္လွမ္းျပေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ၾကည္႔ေနၾကတဲ႔ ႏႈတ္ဆက္သူေတြက ေျပာတယ္တဲ႔…

ဟုိေကာင္ေလးပဲ ေကာင္းတယ္. ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနပုံပဲတဲ႔. လက္ကလည္း ျပေနတာ မေညာင္းႏုိင္ဘူး တဲ႔…

သူတုိ႔ေဘးနားမွာ ရပ္ေနတဲ႔ အေမ ငိုေနရင္းက ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္ ဆုိးမိတယ္ လုိ႔ အစ္မက ျပန္ေျပာျပတယ္.

အစ္မက ေျပာပါေသးတယ္.

ေလယာဥ္ၾကီး ေကာင္းကင္ထဲကို ထုိးတက္သြားေတာ႔ အေမ မုိက္ခနဲ တစ္ခ်က္ျဖစ္သြားတယ္တဲ႔…

သူတုိ႔လည္း ဘယ္လုိခံစားလုိက္ရမွန္း မသိဘူးတဲ႔…

ကၽြန္ေတာ္ကေရာ…

…

ခါးပတ္ေတြ ျဖဳတ္လုိ႔ရေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္သာထဲကုိ သြားခဲ႔ပါတယ္. အိမ္သာထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးရဲ႔ စက္သံကုိ အခြင္႔ေကာင္းယူလုိ႔ ငိုရႈိက္ေနခဲ႔မိတယ္.

ကၽြန္ေတာ္ အိမ္နဲ႔ခဲြခြာျပီး ရပ္ေ၀းကုိ တစ္ခါမွ မသြားခဲ႔ဖူးတာ အေဖ သိပါတယ္ေလ…

ရန္ကုန္နယ္နိမိတ္ကို ေက်ာ္သြားေတာ႔ ေလယာဥ္ေပၚကေန ျမင္ရတဲ႔ ျမင္ကြင္းေတြက အေဖန႔ဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မိသားစု ရန္ကုန္ကေန စစ္ေတြကုိ ေျပာင္းသြားေတာ႔ ေလယာဥ္စီးတဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ကုိ သြားသတိရေစခဲ႔တယ္.

ေလယာဥ္ေပၚကေန ျမင္ရတဲ႔ ဦးထိပ္ခၽြန္ခၽြန္ အရာေလးတစ္ခုကုိ ၾကည္႔ရင္းက ကၽြန္ေတာ္ လႊတ္ခနဲ ေအာ္လုိက္ခဲ႔တာ အေဖမွတ္မိေသးလား…

“ဟုိးမွာ ျမင္းမုိရ္ေတာင္ၾကီး ျမင္းမုိရ္ေတာင္ၾကီး… ” တဲ႔…

အေဖက ကၽြန္ေတာ္ျပတဲ႔ေနရာကုိ ၾကည္႔ရင္း တဟားဟား ေအာ္ရယ္ပါတယ္. ေလယာဥ္ေပၚပါလာတဲ႔ ခရီးသည္ေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ္ျပတဲ႔ေနရာကုိ ၾကည္႔ၾကရင္း ကၽြန္ေတာ္႔ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစြာ ရယ္ျပၾကပါတယ္.

ဘာသာေရးစာေပေတြ ဖတ္ေနခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ သိထားခဲ႔တာက ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးနဲ႔ သြားရင္ေတာ႔ ျမင္းမုိရ္ေတာင္ကုိ ျမင္ေကာင္းျမင္ရႏုိင္တယ္လုိ႔ေလ…

အေဖက ကၽြန္ေတာ္႔ဆံပင္ေတြကုိ ထုိးဖြရင္း ေျပာခဲ႔ပါေသးတယ္.

“ျမင္းမုိရ္ေတာင္က ေလယာဥ္ပ်ံထက္ ပုိျမင္႔တယ္. အဲဒါ သေဘာၤပါ” တဲ႔…

ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ၾကည္႔ေတာ႔မွ ရြက္သေဘၤာတစ္စီးကုိ အေပၚကေန ျမင္ေနရတာ ျဖစ္ေနတယ္ေလ.

ခု ကၽြန္ေတာ္ ေလယာဥ္ေပၚက ျမင္ေနရတဲ႔ တိမ္စုိင္ေတြရဲ႔ အေပၚခပ္လွမ္းလွမ္းကုိ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔ခဲ႔မိတယ္.

ယုံခ်င္ယုံ မယုံခ်င္ေနပါ အေဖ…

ကၽြန္ေတာ္ ျမင္းမုိရ္ေတာင္ၾကီးကုိ ေတြ႔လုိက္ရတယ္….

အေဖ႔မ်က္ႏွာပါတဲ႔ ျမင္းမုိရ္ေတာင္ၾကီးေပါ႔….



ျဖတ္သန္းခဲ႔ရတဲ႔ ဘ၀တေလွ်ာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္အၾကိမ္ၾကိမ္ က်ရႈံးခဲ႔ရဖူးသလုိ က်ရႈံးခဲ႔တုိင္း အေဖ႔ရ႔ဲ စကားတစ္ခြန္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္႔ဘ၀ကုိ ျပန္လည္ျမွင္႔တင္ႏုိင္ခဲ႔တယ္.

ကုိယ္႔ကို္ယ္ကုိ ယုံၾကည္ေနဆဲပါ အေဖ…

ဟိုတစ္ေလာက အေမတုိ႔နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ခဲ႔တယ္. အစ္မက မဂၢဇင္းတစ္ခုမွာ ပါတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ေဆာင္းပါးကုိ အိမ္ကုိလာတဲ႔ လူတုိင္းကုိ လုိက္ျပရတာ အေမာပဲတဲ႔. အေမကလည္း ဖတ္တာေတာ႔ ဖတ္တယ္. နားမလည္ေပမယ္႔ ေကာင္းတာေတြ ေရးထားမွန္းေတာ႔ သိတယ္တဲ႔.

“မင္းက ဘယ္လုိကေန ဘယ္လုိ စာေတြ ေရးတတ္လာရတာလဲ” တဲ႔.

ထုံးစံအတုိင္းေပါ႔ . ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ “ဟတ္ဟတ္ဟတ္” နဲ႔ ရယ္ေနမိခဲ႔တယ္…

အစ္မက ေျပာပါေသးတယ္.

“သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ ေမာင္ေလးအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္တယ္” တဲ႔

“ငါ႔ေမာင္ေလးက ေက်ာင္းတက္ေနရင္းနဲ႔ ပိုက္ဆံေတြ ပုိ႔ျပီး မိသားစုကုိ ေထာက္ေနတာ” တဲ႔.

“ငါ႔ေမာင္ေလးက …. ႏုိင္ငံမွာ” တဲ႔.

“ငါ႔ေမာင္က ဘေလာ႔ဂါ” တဲ႔

ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသာပါတယ္. ဂုဏ္ယူပါတယ္.

၀မ္းနည္းတာတစ္ခုကေတာ႔ အေဖ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္ ေရးသားတဲ႔ စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြ ျပသခြင္႔မရွိေတာ႔တာ၊ ကၽြန္ေတာ္႔ ေခၽြးႏွဲစာနဲ႔ လုပ္ကုိင္လုိ႔ ရလာတဲ႔ ေငြေၾကးနဲ႔ အေဖ႔ကို ေက်းဇူးဆပ္ခြင္႔ မၾကဳံၾကိဳက္ႏုိင္ေတာ႔တာ၊ ဘယ္သူမွ မထင္ထားတဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုကုိ ကၽြန္ေတာ္ အရယူျပႏုိင္ခဲ႔ေတာ႔ အေဖ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္လုိခ်င္တာ ပူဆာခြင္႔ မရႏုိင္ခဲ႔တာ…

အဲဒါေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္၀မ္းနည္းမိတယ္ အေဖ…

အေဖျဖစ္ေစခ်င္ခ႔ဲတဲ႔ အိပ္မက္ေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနဆဲပါ…

လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀ရဲ႔ နိမ္႔က်ခ်ိန္တစ္ခုကို ျဖတ္သန္းေနရတယ္.

ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ မခ်စ္မႏွစ္သက္သူေတြရဲ႔ စကားလုံးေတြေအာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာေတြ ပြန္းပဲ႔ေနရတယ္.

စိတ္ဓာတ္ေတြ ယုိင္လဲလုျဖစ္သြားခဲ႔ရတာေတြနဲ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳေတြ႔႕ေနရတယ္.

ဒါေပမယ္႔ အေဖ…

ကၽြန္ေတာ္က အေဖ႔ရဲ႔သားပါ…

လူသားဆန္စြာ ၀မ္းနည္းမယ္. ငုိေၾကြးမယ္.

လူသားဆန္စြာနဲ႔ပဲ ထူေထာင္မယ္. ဦးေမာ႔မယ္. အေဖ…

အေဖ ဘယ္ေတာ႔မွ စိတ္မပ်က္ေစရပါဘူး….

အေဖက ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ႏွလုံးသားထဲမွာ အျမဲရွင္သန္ေနတဲ႔ အျမဳေတတစ္ခုပါ….

…..


ညေနခင္း၏ ေရာင္ျခည္လက္တံတုိ႔ ရုပ္သိမ္းသြားခဲ႔ၾကေလျပီ.

ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ ျမင္ေနရေသာ လြတ္ေျမာက္ေရး ရုပ္တုၾကီးကုိ ၾကည္႔ရင္းက အံကုိ တင္းတင္းၾကိတ္မိသည္။ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္မိသည္။ အသက္ကုိ ခပ္ျပင္းျပင္း တစ္ခ်က္ ရႉရႈိက္မိသည္။ ဆံပင္ကုိ ဆတ္ခနဲ တစ္ခ်က္ခါထုတ္လုိက္ေတာ႔ မ်က္၀န္းေထာင္႔မွ မ်က္ရည္စတစ္ခ်ိဳ႔ ျမစ္ထဲသုိ႔ လြင္႔စင္က်သြားခဲ႔သည္။

လႈိင္းလုံးတစ္လုံးက ၀ုန္းခနဲ ကမ္းစပ္သို႔ရုိက္ခတ္သည္။ စင္ေရာ္တစ္ေကာင္က အသံကုိျမွင္႔လ်က္ ေၾကြးေၾကာ္သည္။ မီးျပတိုက္မွ မီးေရာင္တစ္ခု သူ႔ဖက္သုိ႔ လက္ခနဲ ျဖာက်သည္။

အက်ၤီကုိ ဇစ္ဆဲြေစ႔လ်က္ မတ္တပ္ရပ္လုိက္ခဲ႔သည္။ ေရျပင္က်ယ္ကုိ စိုက္ၾကည္႔ေနခဲ႔ရင္း အသက္ကုိ မွန္ေအာင္ ရႉေနခဲ႔သည္။ မ်က္စိအစုံကုိ ေခတၱေမွးမိွတ္လ်က္ ခႏၵာကိုယ္တြင္ တင္းမာေနေသာ အေၾကာအျခင္မ်ားကုိ ဦးေခါင္းမွ ေျခဖ်ားအထိ သတိထားျပီး ေျဖေလွ်ာ႔လုိက္သည္။

ျမစ္ထဲတြင္ ခုတ္ေမာင္းသြားေသာ သေဘၤာတစ္စင္းဆီမွ ဥဩသံရွည္တစ္ခ်က္ကုိ ၾကားလုိက္ရသည္..

ေကာင္းကင္သုိ႔ တစ္ခ်က္ေမာ႔ၾကည္႔ရင္းက စကားလုံးမ်ားကုိ ေျဖးညွင္းျပတ္သားစြာ သူေရရြတ္လုိက္ခဲ႔သည္…

“ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ ရွင္သန္ယုံၾကည္ေနဆဲပဲ အေဖ…”

ဂ်က္ကတ္အက်ၤီထဲမွ Mp3 Player ေလးကုိ ထုတ္လုိက္ရင္း နားေထာင္သင္႔သည္႔ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ကုိ ေရြးခ်ယ္လုိက္သည္။

နားၾကပ္ကုိ တပ္လ်က္ ျမစ္ကမ္းေဘးမွ သူထြက္ခြာလာေတာ႔ ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွ သစ္ပင္တုိ႔က သူ႔ကုိ ဦးညႊတ္လ်က္ ေကာင္းခ်ီးဩဘာေပးေနၾကသည္ကုိ ခံစားလုိက္ရသည္…



ဇန္န၀ါရီ (၂)ရက္ေန႔တြင္ ဆုံးပါးကြယ္လြန္သြားခဲ႔ေသာ ေက်းဇူးရွင္ ဖခင္ၾကီးအား ဂုဏ္ျပဳေရးဖဲြ႔ပါသည္...

မိမိကုိယ္ကုိ သစၥာရွိျခင္း...

အားလုံးပဲ မဂၤလာပါ.

ဟုိတစ္ေလာက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဘေလာ႔ဂါတစ္ခ်ိဳ႔ အျငင္းပြားဖြယ္ရာ ကိစၥေလးတစ္ခုျဖစ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္အားလုံးကုိ ျပန္လည္ေတာင္းပန္ခဲ႔တာ အသိပဲ ျဖစ္မွာပါ. ျပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တင္ထားခဲ႔တဲ႔ ပုိ႔စ္တစ္ခုကိုလည္း ျပန္ျဖဳတ္ခဲ႔ပါတယ္.

အမွန္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ႔တဲ႔ ပုိ႔စ္ထဲမွာ အကုန္မမွန္သလုိ အကုန္လည္း မမွားခဲ႔ပါဘူး. ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ နည္းနည္းဆန္သြားတဲ႔ ေခ်ပေျပာဆုိခ်က္ေတြမွာေတာ႔ စကားလုံးအသုံးအႏႈန္း ရင္႔သီးသြားတာေတြ ပါေကာင္းပါေနႏုိင္ပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီ႔ကိစၥျဖစ္ျပီး ေနာက္ပုိင္းကတည္းက စာေရးနည္းနည္းက်ဲသြားခဲ႔တယ္. အလုပ္ေတြမ်ားတာလည္း ပါပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း စာေရးုဖုိ႔ မုဒ္ေပ်ာက္ေနတာလည္း ပါပါတယ္.

ကၽြန္ေတာ္႔မိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႔ကေတာ႔ အဲဒီ႔ပုိ႔စ္ကုိ ျပန္တင္သင္႔တယ္လုိ႔ အၾကံျပဳပါတယ္. ကၽြန္ေတာ္လည္း စဥ္းစားေနခဲ႔တာ ၾကာပါျပီ. တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လည္း အတၱတုိက္ပဲြမွာ ကိုယ္႔ဖက္က မေလွ်ာ႔ခ်င္ဘဲ ေလွ်ာ႔လုိက္ရရင္ ေရွ႔ဆက္လုပ္မယ္႔ ကိစၥေတြမွာ အင္အားသိပ္မရွိေတာ႔သလုိ ခံစားရတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္.

ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီ႔ပုိ႔စ္ကုိ ေရးတုန္းက အင္နဲ႔အားနဲ႔ မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ ေရးခဲ႔တာပါ.

အဲဒီ႔ပုိ႔စ္ကုိ ျဖဳတ္လုိက္ျပီးေနာက္ပုိင္း ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ရင္တြင္းျဖစ္ခံစားခ်က္ေတြ ေလ်ာ႔က်သြားသလုိ စာေရးရတာလည္း စိတ္သိပ္မပါေတာ႔သလုိ ခံစားလာရတယ္.

ဒီမနက္ ကုိရန္သူ ဆုိတဲ႔ စာဖတ္သူတစ္ေယာက္က ေကာ္မန္႔ေရးသြားပါတယ္.

ကိုရန္ေအာင္...
ကြ်န္ေတာ္ဘေလာ့ဂါတေယာက္မဟုတ္တဲ့ စာဖတ္သူသက္သက္တဦးပါ။ ကိုရန္ေအာင္နဲ႔အျခားဘေလာ့ဂါတဦး ေဆြးေႏြးစရာ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့တဲ့စာကို ဖတ္ရတယ္။ ကိုရန္ေအာင့္စာကိုေရာ အျခားဘေလာ့ဂါရဲ႔စာကိုေရာေပါ့။ ေနာက္ကိုရန္ေအာင္က စာတေစာင္ျပန္ေရးတယ္။ ပထမဆုံးကိုရန္ေအာင္ေရးခဲ့တဲ့စာကို ျပန္ျဖဳတ္လုိက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္စာဖတ္သူအေနနဲ႔ ဒီတင္ျပီီီးျပီထင္ခဲ့တယ္။ သို႔ေသာ္ကိုရန္ေအာင္က ဒီစာကိုထပ္ေရးခဲ့တယ္။ ဆက္ရန္ရိွေသးသည္ေပါ့....

ကြ်န္ေတာ္အရင္ဆုံး အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ ကိုရန္ေအာင္တင္ထားျပီး ျပန္ျဖဳတ္ပစ္လုိက္တဲ့ ပထမပို႔စ္ကို ျပန္တင္ထားေပးသင့္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ ကိုရန္ေအာင္ေဒါသျဖစ္လုိ႔ေရးမိတာကလဲြျပီး စာပါ ယုံၾကည္ခ်က္ေတြက မွန္ကန္ေနဆဲပဲလို႔ ဒီစာအရသိရလုိ႔ပါ။ႏို႔မဟုတ္ရင္ ကိုရန္ေအာင္ဘာေတြကို ယုံၾကည္ခဲ့တယ္ ဘာေတြကိုမယုံၾကည္ခ့ဲဘူးဆုိတာ ပထမပို႔စ္ကိုမဖတ္မိလုိက္သူေတြ ဆက္စပ္ရခက္သြားႏုိင္မယ္ထင္လုိ႔ပါဗ်ာ။

ကိုရန္ေအာင့္စာကိုလည္း ေစာင့္ဖတ္ပါ့မယ္။
စာေတြဆက္ေရးပါ ကိုရန္ေအာင္။

ကြ်န္ေတာ္နာမည္ ရန္သူပါ။
အြန္လိုင္းစာဖတ္သူတဦးေပါ့ခင္ဗ်ာ။
yanthusitsit

သူေျပာတာေတြ မွန္ပါတယ္.

ကၽြန္ေတာ္မွားခဲ႔တာ ရွိမယ္. မွန္ခဲ႔တာေတြလည္း ရွိမယ္.

ဒါေပမယ္႔ စာဖတ္ပရိသတ္ကုိ သစၥာရွိေသာအားျဖင္႔ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ႔ျပီးတဲ႔ ပုိ႔စ္ကုိ မျဖဳတ္သင္႔ဘူး. ဒီကိစၥကို ေထာင္႔ေပါင္းစုံက ျမင္တဲ႕သူေတြ ရွိႏုိင္တယ္. ဘာေၾကာင္႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျပန္တင္သင္႔တယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ဆုံးျဖတ္တယ္.

ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ျပန္တင္လုိက္ပါတယ္.

ေရွ႔ေလွ်ာက္ ကၽြန္ေတာ္လုပ္စရာရွိတာေတြကုိ ဘယ္ေလာက္ပဲ အခက္အခဲ ဆန္႔က်င္မႈေတြ ရွိေနပါေစ. ကၽြန္ေတာ္ယုံၾကည္စြာ၊ မည္သူ႔ကုိမွ် မထိခုိက္ဘဲ ျပတ္သားစြာ လုပ္ေဆာင္သြားပါမယ္.

စဥ္ဆက္မျပတ္ အားေပးဖတ္ရႈေနၾကတဲ႔ မိတ္ေဆြ စာဖတ္သူ ပရိတ္သတ္အားလုံးကုိ လႈိက္လဲွစြာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…

မီးလွ်ံငွက္တစ္ေကာင္အေၾကာင္း…


အားလုံးပဲ မဂၤလာပါ.

ဒီရက္ပုိင္းအတြင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ ကုိယ္႔စိတ္ကုိ တည္ျငိမ္ေအာင္ ျပန္ထိန္းေနခဲ႔တယ္. ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ေနတယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔သိမွာပါ…

ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ဒီေလာက္ထိ ေျပာဖုိ႔ သူတု႔ိေတြမွာ အင္အားရွိေနေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ခြန္းတုံ႔မျပန္လုိပါဘူး.

ဒါဟာ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ သူတုိ႔ရဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာကုိ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားတယ္. သူတုိ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္ မပုတ္ခ်လုိဘူး. ကၽြန္ေတာ္႔မွာ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ခ်မွတ္ထားတဲ႔ Life Philosophy ရွိတယ္.

ဒါကုိ ကၽြန္ေတာ္လုိက္နာတယ္.

ရန္ေအာင္ဆုိတာ လြယ္လြယ္နဲ႔ အရႈံးေပး လက္ေျမွာက္တတ္တဲ႔သူ မဟုတ္ဘူး

ရန္ေအာင္ဆုိတာ ေျခာက္တုိင္းေၾကာက္တတ္တဲ႔ လူစားမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး

ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေျပာထြက္ရက္ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ေျပာမထြက္ဘူး….

ဒီလုိေျပာလုိက္ရလုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေက်နပ္လား. အားရသြားလား. Ego တစ္ခု ျပည္႔၀သြားလား.

အုိေက. That’s fine. If you think it’s good for whoever concerned, go for it!

ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ ခံယူထားတာ တစ္ခုရွိတယ္.

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေနာက္လုိက္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္သလုိ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနထုိင္သူလည္း ျဖစ္တယ္.

ကၽြန္ေတာ္႔ကို မလုိလားသူေတြရဲ႔ မ်က္ႏွာေတြထက္ ျမန္မာျပည္တြင္းမွာ၊ ျမန္မာျပည္ျပင္ပမွာ ရွိေနတဲ႔ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြရဲ႔ အနာဂတ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ၾကည္႔တယ္.

ကၽြန္ေတာ္ ဒီဘေလာ႔ဂ္ကုိ ေရးတာဟာ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ရဲ႔ ခံစားခ်က္အတၱေတြ ျပည္႔၀ဖုိ႔ထက္ အမ်ားစုရဲ႔ အခက္အခဲကုိ ၾကိဳးစားေျဖရွင္းေပးဖုိ႔ ေရးေနတယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ႔ဖူးတဲ႔ ပုိ႔စ္ေတြကုိ ျပန္ၾကည္႔လုိက္.

ခင္ဗ်ားတုိ႔ေတြ႔လိမ္႔မယ္..

ေျပာလုိက္စမ္းပါ..

ရန္ေအာင္ဆုိတာ အခြင္႔အေရးသမား.

ရန္ေအာင္ဆုိတာ ႏိုင္ငံေရးလုပ္စားသူ.

ရန္ေအာင္ဆုိတာ ဘယ္သူ႔မ်က္ႏွာကုိမွ မေထာက္ဘဲ ရသမွ်အခြင္႔အေရးကုိ ေမွ်ာ္ကုိးျပီး လက္တစ္လုံးျခား လိမ္လည္လွည္႔ဖ်ားတတ္တဲ႔သူ…

ေျပာလုိက္စမ္းပါ…

ဒါေတြကုိၾကားရလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္၀မ္းနည္းတယ္. စိတ္ပ်က္တယ္.

ဒါေပမယ္႔ အားမငယ္ဘူး. စိတ္ဓာတ္မက်ဘူး…

ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ ၾကိဳးစားတည္ေဆာက္ထားတဲ႔ ဘ၀မာန္မွာ ဘယ္သူမွ ရုိက္ခ်ဳိးဖ်က္ဆီးလုိ႔ မရတဲ႔၊ တြန္းလွန္ပယ္ဖ်က္လုိ႔ မရတဲ႔ အၾကြင္းမဲ႔ ယုံၾကည္မႈ တစ္ခုရွိတယ္.

ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀မွာ အၾကိမ္ၾကိမ္ က်ရႈံးခဲ႔ဖူးတယ္.

က်ရႈံးတုိင္း ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ႏုိင္ခဲ႔တယ္.

ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈေတြအတြက္ လိပ္ျပာသန္႔စြာ ဂုဏ္ယူတယ္.

ဘေလာ႔ဂ္ေရးဖုိ႔ ကိစၥေလးတစ္ခုေလာက္နဲ႔၊ အခြင္႔အေရးေလး တစ္ခုရဖုိ႔အတြက္နဲ႔ ရန္ေအာင္ဆုိတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေမြးဖြားလာခဲ႔တယ္လုိ႔ ထင္ရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ သိပ္မွားသြားမယ္.

ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႔ စြပ္စဲြခ်က္ေတြ တစ္ခုခ်င္းကုိ ျပန္လည္ေျဖရွင္းေနဖုိ႔ စိတ္မ၀င္စားဘူး.

အခ်ိန္လည္း မရွိဘူး….

ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႔ စကားလုံးေတြကို စြပ္စဲြခ်က္ေတြကုိ ျပန္လည္ေျဖရွင္းႏုိင္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနရတဲ႔ အခ်ိန္ေတြမွာ အက်ိဳးရွိတဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ပုိ႔စ္မ်ားစြာ ကၽြန္ေတာ္ေရးလုိ႔ရတယ္.

ခင္ဗ်ားတုိ႔ဆီက အထင္ၾကီးမႈ၊ ေလးစားမႈေတြကုိ ေမွ်ာ္ကုိးျပီးေတာ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ႔ဂ္ေရးခဲ႔တာမဟုတ္ဘူး.

ေျပာသင္႔ရင္ေျပာတယ္.

လုပ္သင္႔ရင္လုပ္တယ္.

ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဆုေတာင္းေပးေနရုံနဲ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ဘ၀ဟာ အလုိလုိ ေအာင္ျမင္လာမွာမဟုတ္ဘူး…

ေစတနာမပါတဲ႔ ဆုေတာင္းေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ လာျပီး မလွည္႔စားပါနဲ႔.

ေမတၱာမပါတဲ႔ ခပ္ေထ႔ေထ႔ အျပဳံးေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ လာျပီး သနားေယာင္မျပပါနဲ႔.

အိုးမလုံအုံပြင္႔ျပီး ကုိယ္လုပ္ထားတာကုိ မလုပ္သေယာင္ နာမည္ျပန္ျပီး လာမယူပါနဲ႔.

ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္.

ကုိယ္႔အလုပ္ကုိယ္လုပ္ပါ.

ကုိယ္လုပ္ႏုိင္တယ္ထင္ရင္ လုပ္ပါ.

လုပ္ေနတဲ႔သူေတြကုိ မေစာ္ကားပါနဲ႔

ဒီေန႔ေခတ္ဟာ IT ေခတ္ပါ.

ကေလာင္လက္နက္နဲ႔ တုိက္ပဲြ၀င္တာဟာလည္း ေတာ္လွန္ေရးတစ္ခုပါပဲ.

ဒါကုိ မယုံၾကည္ဘူးဆုိရင္ ခင္ဗ်ားမွာ အသိအျမင္ဘယ္ေလာက္ေခါင္းပါးလဲ ဆုိတာ ျပသေနတာနဲ႔ အတူတူပါပဲ.

DVB သြားေတာ႔. ေခတ္ျပဳိင္လည္း နားေတာ႔. VOA လည္း ေဂ်ာင္းေတာ႔.

မီဒီယာေတြမွန္သမွ် ေလေပါၾကီးေတြပဲ.

ဟုတ္လား.

လက္နက္ကုိင္တိုက္တုိင္း ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ျမင္မယ္ဆုိရင္ စက္တင္ဘာအေရးအခင္းတုန္းက ေတာတြင္းလက္နက္ကုိင္အဖဲြ႔ေတြ ဘာလုပ္ေနၾကလဲ.

ေခါင္းေဆာင္ေတြ စည္းလုံးစြာ တုိက္ပဲြ၀င္ၾကပါေတာ႔လား

နအဖအခက္၊ တုိ႔ေတြအခ်က္ဆုိျပီး ထခ်ၾကပါေတာ႔လား

Nada!

ဘယ္သူမွ ဦးမေဆာင္ႏိုင္ခဲ႔ၾကဘူး.

ေရွ႔မထြက္ႏုိင္ခဲ႔ၾကဘူး.

ျပည္တြင္းမွာ နအဖက စိန္ေျပနေျပနဲ႔ သတ္ေနတာကုိပဲ ေဒါပြလုိက္၊ ၀ူး၀ါး၀ူး၀ါး ေၾကျငာခ်က္ေတြ ထထုတ္လုိက္၊ အပုတ္ခ် ရႈတ္ခ်လုိက္နဲ႔ပဲ လုပ္ေနခဲ႔ၾကတယ္.

စုစည္းျပီး ၀င္တုိက္ပါေတာ႔လား

ကိုယ္႔ကုိယ္ကုိ လက္နက္ကုိင္တုိက္ဖူးတုိင္း ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ေနတဲ႔ အျပင္းစား ေတာ္လွန္ေရးသမား (Democracy Hardcore) ေတြလုိ႔ ယူဆရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႔ ဒီမုိကေရစီ ယုံၾကည္ခ်က္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ ေအာ႔ႏွလုံးနာတယ္.

တစ္တုိင္းျပည္လုံး လက္နက္ကုိင္ တုိက္ၾကေပေတာ႔.

အသိအျမင္ရွိတဲ႔ ပညာရွင္ေတြကုိ ေနာက္ခ်န္ထားခဲ႔ေတာ႔

ဒီမုိကေရစီ၊ ဒီမုိကေရစီ ဆုိျပီး ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႔ လုပ္ရပ္ေတြဟာ အာဏာရွင္ဆန္ေနတယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ မသိဘဲ ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိ လိမ္ညာေနၾကတယ္.

နအဖ ဘာမွ မလုပ္ရဘဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘေလာ႔ဂါေတြ ေသြးကဲြတယ္.

ရင္နာတယ္.

ကိုယ္ယုံၾကည္ရာကုိ ဆက္လုပ္ပါ.

ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္လုပ္ပါ.

ရန္ေအာင္ ဘာေတြလုပ္ေနတယ္ ဆုိတာကို အလုပ္နဲ႔ပဲ သက္ေသျပမယ္.

ခင္ဗ်ားတုိ႔ သိေနဖုိ႔ မလုိဘူး

ေၾကာ္လည္း မေၾကာ္ျငာဘူး.

ေရွ႔ေလွ်ာက္ နည္းပညာပုိ႔စ္ေတြ မ်ားမ်ားဆက္ေရးမယ္.

ဆီေဘာက္စ္ျဖဳတ္မယ္.

ေကာ္မန္႔ေတြ၊ အျမင္ေတြလည္း မလုိခ်င္ေတာ႔ဘူး…

သိခ်င္ရင္ အီးေမးလ္နဲ႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းပါ.

အသားအေရာင္၊ ယုံၾကည္ခ်က္၊ လူမ်ိဳးမခဲြျခားဘူး..

တုိင္းျပည္ရဲ႔ အနာဂတ္လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ ရန္ေအာင္ဆုိတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါ ဆက္ရွိေနမယ္…

တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္ထြက္ခြာသြားမယ္.

ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔တာ၀န္ေတြ ျပီးဆုံးတဲ႔အထိ ဘာကုိမွ မေၾကာက္ဘဲ၊ ေနာက္မတြန္႔ဘဲ ျပတ္ျပတ္သားသား ရဲရဲ၀ံ႔၀ံ႔ လုပ္သြားမယ္.

ဒါေတြအတြက္ တစ္ေန႔ လာမခ်ီးမြမ္းပါနဲ႔.

မလိုအပ္ဘူး…

ေနရာအႏွံ႔မွာ လုိက္ၾကည္႔ပါ.

အခြင္႔အေရးသမားေတြ ေတြ႔လိမ္႔မယ္.

တုိက္ပဲြ၀င္ေနတဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္သူရဲေကာင္းေတြကုိလည္း ေတြ႔လိမ္႔မယ္.

သူတုိ႔လုပ္ေနတာေတြကို ရန္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္တဲ႔အတြက္ သူတုိ႔နဲ႔ယွဥ္ျပီး ရန္ေအာင္႔ကုိ ပုတ္ခတ္ပါ. မေကာင္းေၾကာင္းေတြ ျဖန္႔ေ၀ေပးပါ.

အဲ.

တစ္ခုေတာ႔ရွိတယ္ေနာ္.

သူတုိ႔မလုပ္ႏိုင္တာေတြကုိ ရန္ေအာင္လုပ္ေနတယ္ ဆုိတာကုိလည္း မၾကည္ျဖဴရင္ေတာင္၊ အသိအမွတ္မျပဳႏုိင္ရင္ေတာင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ စိတ္ထဲမွာ သိမ္းထားေပးပါ.

ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ မုန္းတီးသူေတြ ရွိသလုိ ခ်စ္ခင္သူေတြလည္းရွိတယ္.

လူဆုိတာ အသက္ၾကီးတုိင္း ရင္႔က်က္ျပည္႔၀လာတတ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး...

ကုိယ္ကုိယ္တုိင္က ကုိယ္႔စိတ္ကုိ သတိထားၾကိဳးစာျပဳျပင္မွ တုိးတက္ေကာင္းမြန္ျပည္႔၀တဲ႔ စိတ္ထားတစ္ခုကုိ ပုိင္ဆုိင္လာႏိုင္တာပါ.

ဒါဆုိရင္ သက္ဆုိင္သူေတြ သေဘာေပါက္. သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္းေျပာျပီး ကုိယ္႔သိကၡာကုိ ျမွင္႔တင္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားေနတာဆုိရင္ေတာ႔လည္း ဆက္လုပ္ပါ. ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔မွာ တစ္ျခားအဖုိးတန္တဲ႔ လုပ္စရာေတြ မရွိလုိ႔ေနမွာေပါ႔.


ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ႔ တုိင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳးအတြက္ ပညာအလင္းေရာင္ကုိ ဆက္လက္ထြန္းညွိသြားမယ္…

ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ပညာအရည္အခ်င္းကုိလည္း ဆက္လက္ျမွင္႔တင္သြားမယ္.

ရန္ေအာင္ ဘာေကာင္လဲဆုိတာ တစ္ေန႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေကာင္းေကာင္းၾကီးသိလာမွာပါ.

ဒါပဲ…

Conclusion ဆဲြမယ္.

လက္နက္ကုိင္တုိက္လုိ႔ လြတ္လပ္ေရး ရေကာင္းရႏုိင္မယ္. အၾကြင္းမဲ႔ ႏုိင္ငံေရးလုိ႔ေတာ႔ မယူဆနဲ႔. လုံး၀မဟုတ္ဘူး.

ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ တုိးတက္ထြန္းကားဖုိ႔ အသိအျမင္ျပည္႔စုံ ၾကြယ္၀တဲ႔ ပညာရွင္ေတြ အမ်ားၾကီးလုိတယ္.

ကေလာင္စြမ္းထက္တဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္ႏုိင္ငံသားေတြ၊ စာေပပညာရွင္ေတြ အမ်ားၾကီးလုိတယ္.

လက္နက္ကုိင္တုိက္လုိ႔ ဒီမုိကေရစီရပါျပီတဲ႔.

ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ.

ေျပာပါဦး…

ႏုိင္ငံတုိးတက္ရာတုိးတက္ေၾကာင္း အစီအစဥ္ေတြဆဲြဖုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႔ AK-47 ၾကီးကုိ စားပဲြေပၚတင္ျပီး ေဆြးေႏြးၾက၊ ျငင္းခုန္ၾက.

ဟုတ္ျပီလား.

တုိင္းျပည္တစ္ခုစည္ပင္သာယာဖုိ႔ လူတုိင္းလူတုိင္းမွာ တာ၀န္ကုိယ္စီရွိတယ္.

လူတုိင္းလူတုိင္းမွာ လုပ္ႏိုင္တဲ႔၊ ပါ၀င္ပံ႔ပုိးေပးႏိုင္တဲ႔ အတုိင္းအတာေတြ ရွိတယ္.

အဲလုိပဲ လူတုိင္းလူတုိင္းမွာ မတတ္ႏုိင္တဲ႔ အပုိင္းေတြ၊ ခ်ဳိ႔ယြင္းခ်က္ေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိတယ္.

ေခါင္းေဆာင္လုပ္မယ္႔သူဆုိတာ အရာရာကုိ သိျမင္တြက္ဆနားလည္ျပီးေတာ႔ ကုိယ္လုပ္သင္႔တာ၊ လုပ္ႏုိင္တာနဲ႔ တာ၀န္ခဲြေ၀ေပးသင္႔တာေတြကုိ ဆုံးျဖတ္ရတယ္.

ေသနတ္တကားကားနဲ႔ ဒီမုိကေရစီအေၾကာင္း ခင္ဗ်ားလာမေျပာန႔ဲ.

တုိုက္ႏုိင္ရင္ ရေအာင္တုိက္..

က်ဳပ္ကေတာ႔ ရွင္းတယ္. က်ဳပ္နားလည္တဲ႔ အခ်က္ က်ဳပ္မွာရွိတယ္.

က်ဳပ္ဟာ တုိက္ခုိက္ေရးသမားမဟုတ္ဘူး. က်ဳပ္ဟာ Strategist တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္. Sector ေပါင္းစုံကုိ စုစည္းႏုိင္တဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္သူျဖစ္တယ္. အသိပညာရွင္၊ အတတ္ပညာရွင္လုိင္းကုိ ေရြးခ်ယ္ထားသူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္.

က်ဳပ္ကုိ အခြင္႔အေရးသမားပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ငေၾကာက္ၾကီးလုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကိဳက္သလုိေခၚ.

က်ဳပ္တတ္ႏိုင္တာနဲ႔ မတတ္ႏုိင္တာကို ပီျပင္ျပတ္သားစြာ ေရြးခ်ယ္ျပီး တာ၀န္ထမ္းေဆာင္တယ္.

ေအး. ခင္ဗ်ားတုိ႔ လုပ္ႏိုင္တဲ႔ အပိုိင္းကုိလည္း ပီျပင္ေအာင္လုပ္.

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ပုတ္ခတ္ေျပာဆုိေနခ်ိန္မွာ နအဖက စနစ္တက်နဲ႔ အင္အားေတြ တုိးခ်ဲ႔တည္ေဆာက္ေနတယ္ ဆုိတာကိုလည္း မေမ႔နဲ႔…

က်ဳပ္သာ အခြင္႔အေရးသမားဆုိရင္ က်ဳပ္ရဲ႔ အဖုိးတန္တဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို ဒီအြန္လုိင္းေလာကအတြက္ ဖဲ႔ေပးမေနဘူး.

အဲဒါ ခင္ဗ်ားတု႔ိ စိတ္ထဲျမဲျမဲမွတ္ထားပါ.

ထပ္ေျပာမယ္.

သူမ်ားကုိလက္ညႈိးထုိး ေျပာဆုိေနတဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႔ လက္ငါးေခ်ာင္းမွာ လက္ညိႈးကလဲြလုိ႔ က်န္တဲ႔လက္ေလးေခ်ာင္းလုံး ဘယ္သူ႔ကုိ ျပန္ထုိးေနလဲဆုိတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ သိပါ.

ကို္ယ္လုပ္ႏိုင္တာကုိလုပ္.

အလကားေနရင္း သူမ်ားအတင္းေတြ၊ အဖ်င္းေတြ ထုိင္တုပ္မေနနဲ႔.

ဒါပဲ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တယ္.

အားလုံးကုိ ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္

ရန္ေအာင္

The Pen is Mightier than the Sword!!!

အျမဲစိမ္းသစ္တစ္ပင္သုိ႔....

ကုိေနဘုန္းလတ္ေရ…

ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ မေတြ႔ျဖစ္တာ၊ စကားမေျပာျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာသြားခဲ႔ျပီေနာ္.

ဘာရယ္မဟုတ္ဘူးဗ်ာ. ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားအတြက္ ပုိ႔စ္တစ္ခု သီးသန္႔ေရးခ်င္စိတ္ေပါက္လာတာရယ္၊ ခင္ဗ်ားကုိ ထူးထူးျခားျခား သတိရေနခဲ႔တာရယ္ေၾကာင္႔ စာမေရးဘဲနားထားခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဘေလာ႔ဂ္ေလးကုိ ျပန္အသက္သြင္းမိတယ္.

ေဖေဖာ္၀ါရီ (၆) ရက္ေန႔က ခင္ဗ်ားရဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္ေလး တစ္ႏွစ္ျပည္႔သြားခဲ႔တယ္ေနာ္. ခင္ဗ်ားသိလား. ဘေလာ႔ဂ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ခင္ဗ်ားအတြက္ အထူးသီးသန္႔ ပုိ႔စ္ေလးေတြ တင္ေပးၾကတယ္. ခင္ဗ်ားကုိ အားလုံးက သတိတရ ရွိေနခဲ႔ၾကတယ္.

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ မတင္ျဖစ္ခဲ႔ဘူး.

ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားအတြက္ ခံစားခ်က္မရွိလုိ႔ မဟုတ္ဘူး ကုိေန.

ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားအတြက္ အျပည္႔အ၀ခံစားခ်က္ရွိပါတယ္. ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ၾကားမွာ ရွိေနခဲ႔တဲ႔ မိတ္ေဆြ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးက ၾကီးမားပါတယ္.

ဒါေပမယ္႔ အေၾကာင္းတစ္ခု မတုိက္ဆုိင္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္မတင္ျဖစ္ခဲ႔ဘူး.

တကယ္ဆုိ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ခင္ဗ်ားနဲ႔မွာ ေျပာစရာေတြ အမ်ားၾကီးက်န္ေနေသးတယ္.

ခင္ဗ်ားမရွိတုန္း ကၽြန္ေတာ္လည္း စာသိပ္မေရးျဖစ္ခဲ႔ဘူး. အလုပ္မအားတာထက္ ေရးဖုိ႔ မုဒ္မ၀င္ေတာ႔ဘူးဗ်ာ. ဒီၾကားထဲ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ကုိရင္းႏွီးခ်စ္ခင္ခဲ႔ရတဲ႔ မိတ္ေဆြဘေလာ႔ဂါတစ္ခ်ိဳ႔နဲ႔ ကေတာက္ကဆေတြ ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္. ကၽြန္ေတာ္စာေရးခ်င္စိတ္ သိပ္မရွိေတာ႔ဘူးဗ်ာ..

အရင္တုန္းက ကၽြန္ေတာ္႔မွာ အဲလုိခံစားခ်က္ေတြ ၀င္လာခဲ႔ရင္ ခင္ဗ်ားကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အျမဲအားေပးတယ္ေနာ္. အက်ိဳးသင္႔အေၾကာင္းသင္႔ ရွင္းျပတယ္. ဟာသေလးေတြေႏွာျပီး ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ အစုိင္အခဲေတြကုိ ၾကိဳးစားေျဖေဖ်ာက္ေပးခဲ႔တယ္

ခင္ဗ်ားဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ မိတ္ေဆြေကာင္းတစ္ဦးပါပဲ.

ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကုိ သတိရလုိ႔ မ၀င္တာ ၾကာျပီျဖစ္တဲ႔ Gtalk ထဲကုိ ၀င္ခဲ႔မိတယ္.

ဘေလာ႔ဂါေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႔ ပရုိဖုိင္းလ္ပုံေလးေတြက ‘Free Nay Phone Latt’ တဲ႔.





ခင္ဗ်ားရဲ႔ အေကာင္႔နာမည္ေလးကုိ စိုက္ၾကည္႔ေနရင္း ခင္ဗ်ားတင္ထားတဲ႔ ပရုိဖုိင္းလ္ပုံေလးကုိ ဘာသာျပန္ေနမိခဲ႔တယ္. ကေလးေလးတစ္ေယာက္ လက္ကေလးႏွစ္ဖက္ကုိ ဆုပ္ကုိင္လုိ႔၊ မ်က္လုံးေလးမွိတ္လုိ႔ ေကာင္းကင္ဘုံကုိ ေမာ႔ၾကည္႔ရင္း တစ္စုံတစ္ရာကုိ ဆုေတာင္းေနတဲ႔ ပုံေလး…



ခင္ဗ်ားရဲ႔ ဆုေတာင္းသံကုိ ကၽြန္ေတာ္ၾကားလုိက္တယ္ ကုိေန…

ျပည္႔မွာပါဗ်ာ…. ျပည္႔မွာပါ…

ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ နားလည္မႈရွိတဲ႔ ခင္ဗ်ားအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ဆုိတဲ႔ ဘာသာျပန္ဆုိခ်က္ေတြဟာ ခံစားခ်က္ပါတယ္. အျပစ္ကင္းတယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားသိမွာပါ.

နားမလည္ႏုိင္တဲ႔သူေတြအတြက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြဟာ ေတာ္ေနးဒိုးေတြလုိ ပတ္၀န္းက်င္ကုိပါ ဂယက္ရုိက္ခတ္ေနတယ္လုိ႔ ဆုိၾကေလရဲ႔ဗ်ာ…

ကၽြန္ေတာ္စာေရးဖုိ႔ ၾကိဳးစားတယ္. ခင္ဗ်ားကုိသတိရလုိ႔ ခင္ဗ်ားအတြက္ လုပ္ေပးႏုိင္မယ္ထင္တာေလး တစ္ခုကုိ အရဲစြန္႔ျပီး ေရွ႔ထြက္လုပ္ျပခဲ႔မိတယ္. အုပ္စုထဲက ခဲြထြက္ပ်ံသလုိ ျဖစ္သြားခဲ႔တဲ႔အတြက္လားမသိ. ကၽြန္ေတာ္ အပစ္ခ်ခံခဲ႔ရတယ္.

သင္ခန္းစာတစ္ခုေပါ႔ဗ်ာ. အုပ္စုကုိ ဂရုမစိုက္ခဲ႔မိလုိ႔မွ မဟုတ္ဘဲ. ျငိမ္သက္လြန္းေနတဲ႔ ကန္ေရျပင္ကုိ မခ်င္႔မရဲ ျဖစ္မိလုိ႔ ခဲတစ္လုံးနဲ႔ ေကာက္ေပါက္ခဲ႔မိတာပါ. တကယ္ေတာ႔ ကန္ေရျပင္ေအာက္မွာ မျမင္ႏုိင္တဲ႔ တြန္းကန္အားတစ္ခု ရွိေနခဲ႔တယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္အသိေနာက္က်ခဲ႔တယ္. သိလည္း မသိခဲ႔ပါဘူး. မသိရေကာင္းလားဆုိျပီး အျပစ္တင္လည္း ခံရုံပါပဲေလ.

၀မ္းနည္းေနတဲ႔ မုိးတိမ္ေတြ စုေဆာင္းမိလုိ႔
ဒဏ္ရာမုိးေတြ အျဖစ္ေျပာင္းရြာခ်လုိက္ေတာ႔
နူးညံ႔ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ရင္ဘတ္တစ္ခု
ေက်ာက္သားပကတိ ျဖစ္သြားခဲ႔ရတယ္.
ဒါဟာ ေက်ာက္သားကုိျဖစ္ေစတဲ႔ မုိးေၾကာင္႔လား.
မုိးကုိျဖစ္ေစတဲ႔ မိုးတိမ္ေၾကာင္႔လား.
မုိးတိမ္ကုိ ျဖစ္ေစတဲ႔ ခံစားခ်က္ေၾကာင္႔လား.
ခံစားခ်က္ကုိ ျဖစ္ေပၚေစတဲ႔ ခဲတစ္လုံးေၾကာင္႔လား… … .. .
ဒိြဟအေတြးေတြၾကားမွာ
မလူးသာမလြန္႔သာ ျဖစ္ေနေပမယ္႔
တစ္ခုေတာ႔ ေျပာရဲတယ္.

ကၽြန္ေတာ္ခင္ဗ်ားကုိ အရမ္း သတိရတယ္ ကုိေန….

မွတ္တမ္းတစ္ခ်ိဳ႔…
March 08, 2007

3:57 AM nay: ျပန္လဲ မဟုိင္းပါလားဟ
me: ဟုိင္းၾကီးဟုိင္းေလး
ဟိုင္းလတ္
ဟုိင္းငယ္
3:58 AM ဟုိင္းေထြး
ဟုိင္းကေလး
3:59 AM nay: ဟုိင္းမယ့္ဟိုင္းေတာ့လဲ အစံုကုိိဟုိင္းေတာ့တာပဲ
စကားနဲနဲေလာက္ေျပာခ်င္လို႕ ရမလားဗ်
4:01 AM me: ေျပာဗ်ာ
နည္းနည္းေတာ႔ၾကာမယ္ေနာ္
း)
4:02 AM ေအာ္
ခင္ဗ်ားၾကာေနပါေပါ႔လား
ဟတ္ဟတ္
nay: ဟား ဟား
4:03 AM ဖိုရမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ စာျပန္ထားတာဖတ္ၿပီးၿပိလားဗ်
me: ကၽြန္ေတာ္ျပန္ထားတာေရာဖတ္ျပီးျပီလား
nay: မဖတ္ရေသးဘူး
4:04 AM အခု သြားေနၿပီ
me: အုိေက
4:05 AM nay: ကိုရန္
me: ေျပာ
nay: ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္ အခ်ိန္ထပ္ေပးရင္ရမလား
me: ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ
ရတာေပါ႔
ဘာလုပ္ခ်င္လဲ
မိန္းမယူမလုိ႔လား
ဟတ္ဟတ္
4:07 AM nay: ကၽြန္ေတာ္တို႕ လိုဂိုနဲ႕ ေဆာင္ပုဒ္အတြက္ တစ္ပတ္ထပ္ၿပီးအခ်ိန္ယူမယ္ဗ်ာ
ကိုရန္ေအာင္တစ္ခုခု ေတာ့စီစဥ္ေပး
4:11 AM me: လုပ္ေလ
ဘာလုပ္ေပးရမလဲ



ကုိေန႔ ဘေလာ႔ဂ္ေလးရဲ႔ တစ္ႏွစ္ျပည္႔ေမြးေန႔မွသည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအထိ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ႏွလုံးေသြးနဲ႔ ဖန္တီးတဲ႔ အႏုပညာပန္းပြင္႔ေလးေတြ ဆက္လက္ ေမႊးပ်ံ႔ ရွင္သန္ႏုိင္ပါေစဗ်ာ….

ရန္ေအာင္

ရင္ဘတ္ထဲေရာက္သြားေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္...

ဘေလာ႔ဂ္ေတြ လုိက္ဖတ္ၾကည္႔ရင္း ကုိေယာဟန္ေအာင္ ရဲ႔ ဘေလာ႔ဂ္မွာ ကၽြန္ေတာ္ႏွစ္သက္မိတဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေတြ႔ရလုိ႔ ျပန္လည္မွ်ေ၀လုိက္ပါတယ္.

အစဲြေတြကုိ ေခတၱ ေမွာင္ရိပ္ထဲမွာ ေခ်ာ႔သိပ္ခဲ႔ျပီးမွ ဒီကဗ်ာေလးကုိ ဖြင္႔ထားတဲ႔ ႏွလုံးသားနဲ႔ ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္.

ဇင္တရားေတာ္ႏွင့္ ဘေလာ့စီမံေရးသား ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္း အႏုပညာ

ငါက ဘာသာျပန္တာေတြ မွားလြန္းလို႔
ဘာသာမျပန္ဘဲ ဒီအတိုင္းဖတ္ေတာ့တယ္
ပစၥဳပၸန္မွာပဲ ေနထိုင္တယ္
သီခ်င္းေတြ နားေထာင္တယ္
ဘေလာ့ဂါ ျဖစ္တာကို ဘ၀င္ျမင့္စရာမလို
အြန္လိုင္း ထီေပါက္တာလည္း ဘယ္သူမဆို ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။

လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာ မထည့္ပါနဲ႔။
ဘေလာ့ေပၚမွာ ဘာမဆိုျဖစ္တယ္
ဇာတ္လိုက္တေယာက္ဟာ အႀကိမ္ႀကိမ္ အေရခြံလဲႏိုင္သလို
လူၾကမ္းဟာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ ထိုးခံရ လဲက်ႏိုင္တယ္။

ေမွာ္က်င္းထဲက ေမ်ာလာတဲ့ စကားလံုးေတြကို ဆယ္ယူလိုက္
ရင္ထဲ ခဏခံစားလိုက္ပါ
ၿပီးေတာ့ ျပန္ေမ်ာခ်လိုက္တာေကာင္းတယ္။
အေသ ဆုပ္မထားေတာ့ဘူး။

ကိုယ့္ကို နားမလည္ရင္လည္း နားမလည္တဲ့အတိုင္း ထားလိုက္
ကိုယ္က နားမလည္ရင္လည္း နားမလည္တဲ့အတိုင္း ထားလိုက္။

ဒါဟာ ဂုဏ္ယူဖြယ္ သမိုင္းေရးေနတာ မဟုတ္သလို
ေနာင္တရစရာ အတိတ္လည္း မဟုတ္ေပဘူး။

ငါ့ကိုယ္ငါ သစ္ေတာလို အျမဲစိမ္းထားခဲ့တယ္
ငွက္တေကာင္ လာနားမွာေပါ့။

ငါ့ကိုယ္ငါ သမုဒၵရာႀကီးလို ျပာထားေပးခဲ့တယ္။
လိႈင္းထေလာက္ေအာင္ ေလလာမွာေပါ့။

ငါ့ကိုယ္ငါ တိမ္ေတြလို လႊင့္ထားေပးခဲ့တယ္။
စြန္ကေလးတခု ၿငိေကာင္းရဲ႕။

ငါ့ကိုယ္ငါ ေရတြင္းအိုေလးတခုလို
ခ်ဳိေအးထားေပးခဲ့တယ္။
တေယာက္ေယာက္ကေတာ့ “ႏွင္းေရ” လို႔ လာေအာ္လိမ့္မယ္။

ငါဖုန္းကို “အြန္”ထားခဲ့တယ္။
ဂ်ီ-ေတာ့ခ္ကို စိမ္းထားခဲ့တယ္။
ငါ စိတ္ကို ဖြင့္ထားခဲ့တယ္။
ငါ့ အခန္းကို ရွင္းထားခဲ့တယ္
ဘာလုပ္ဖို႔ က်န္ပါေသးသလဲ။

ငါက ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနသလို
ငါက ငိုေႂကြးလိုက္ဖို႔လည္း အသင့္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

ေယာဟန္ေအာင္
၄ ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၀၀၈

သိပ္ေကာင္းတဲ႔ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ ကုိေယာေရ...

(ရန္ေအာင္)

ေဇာ္ဂ်ီလက္ကြက္ျဖင္႔ စာရုိက္နည္းမ်ား....

မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ.

ဒီတစ္ခါေတာ႔ ေဇာ္ဂ်ီလက္ကြက္အေၾကာင္း နည္းနည္းေျပာျပခ်င္ပါတယ္. လက္ရွိေရးေနတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေတြအတြက္ေတာ႔ ဒီပုိ႔စ္ေလးက ႏွမ္းျဖဴးသလုိ ဘာမွမေျပာပေလာက္ေပမယ္႔ အခုမွ စေရးမယ္႔ ဘေလာ႔ဂါအသစ္ေလးေတြ၊ လူၾကီးေတြအတြက္ေတာ႔ အသုံး၀င္မယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္. ဘာေၾကာင္႔လဲဆုိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဆီကုိ တစ္ခ်ိဳ႔ အီးေမးလ္ပုိ႔ပါတယ္. ေဇာ္ဂ်ီမွာ ပါဠိပါ႒္ဆင္႔ေတြ ဘယ္လုိရုိက္ရလဲ မသိလုိ႔ ရွင္းျပေပးေစလုိပါတယ္တဲ႔.

ဒါတင္မကေသးပါဘူး. တစ္ခ်ိဳ႔ေသာ ဘေလာ႔ဂ္ေတြကုိ လုိက္ၾကည္႔မိေတာ႔ သူတုိ႔ေတြ ပါဠိပါ႒္ဆင္႔ေတြကုိ မွန္ကန္ေအာင္ မရုိက္ယူႏုိင္တာေတြ ေတြ႔ေနရပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ဒီပုိ႔စ္ကုိ ေရးျဖစ္သြားခဲ႔ပါတယ္လုိ႔ စကားပလႅင္ခံလုိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ.

ကဲ. စလုိက္ၾကရေအာင္ေနာ္.

ဒါက ေဇာ္ဂ်ီလက္ကြက္ပါ. ေဒါင္းလုပ္ ရယူႏုိင္ပါတယ္.

ေဇာ္ဂ်ီလက္ကြက္မွာ အဂၤလိပ္နဲ႔ ျမန္မာကုိ တဲြရိုက္လုိ႔သိပ္လြယ္ကူပါတယ္. Ctrl+Shift ႏွိပ္လုိက္တာနဲ႔ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ ျမန္မာစာကုိ အလြယ္တကူ Switch လုပ္ယူလုိ႔ ရပါတယ္.

“~” ဆုိတဲ႔ လက္၀ဲဖက္အေပၚဆုံးက Key ေလးကုိ ေဇာ္ဂ်ီမွာ Tide Key လုိ႔ေခၚပါတယ္. အရမ္းအသုံး၀င္တဲ႔ Key ေလးတစ္ခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္. ဘယ္လုိအသုံး၀င္လဲဆုိတာ ေနာက္ဆက္ဖတ္ရင္ သိလာပါလိမ္႔မယ္ခင္ဗ်ာ.

ေဇာ္ဂ်ီကီးဘုတ္ရဲ႔ ထူးျခားခ်က္ကေတာ႔ Key တစ္ခုတည္းမွာ စာလုံး ေလးလုံးျမွဳပ္ႏွံထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္. တစ္ျခားေသာ Unicode System ေတြမွာဆုိရင္ေတာ႔ ပါ႒္ဆင္႔ေတြ ရုိက္ယူဖုိ႔ Alt+1234 စတဲ႔ နံပါတ္ေတြ ရုိက္ယူရတာမ်ိဳး ရွိတတ္ပါတယ္. အဲဒါေတြကုိ အလြတ္သိေအာင္ မွတ္ယူရတာ (သုိ႔) ကီးဘုတ္ Layout ကုိ တစ္ခ်ိန္လုံး ေဆာင္ထားရတာမ်ိဳးေတြကုိ ေဇာ္ဂ်ီ ယူနီကုဒ္စနစ္က ေျဖရွင္းေပးလုိက္ပါတယ္. Compact ျဖစ္တဲ႔ Unicode System တစ္ခု ပဲ ျဖစ္ပါတယ္.

ဥပမာေလးေတြနဲ႔ စျပီး စမ္းရုိက္ၾကည္႔လုိက္ၾကရေအာင္လား…

ရွင္မဟာ ရ႒သာရ ေရးသားေတာ္မူတဲ႔ စတုဓမၼသာရ ကုိးခန္းပ်ိဳ႔ထဲက ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေလးေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးေပးသြားပါမယ္.

“ဧသုကာရီ၊ ေက်ာ္ညီသတင္း၊ ထုိသည္မင္းႏွင္႔၊ ေရာင္းရင္းတူကြ၊ ငယ္ေသာ္ကလွ်င္၊ ပိယသဟာ၊ ေမတၱာကၽြန္းမ၀င္၊ တုိင္ပင္ၾကေသာ္၊ ခ်စ္ေမြ႔ေလ်ာ္သား…”

Shift ခံ၍ရုိက္နည္း.

အဲဒီ႔စာပုိဒ္ေလးကုိ ရုိက္မယ္ဆုိရင္ ပထမဦးဆုံး “ဧ” ဆုိတာကို ရုိက္ဖုိ႔အတြက္ လုိက္ၾကည္႔ေတာ႔ [ ဆုိတဲ႔ Key ေလးရဲ႔ အေပၚမွာ ေတြ႔ရပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ shift+[ ကုိရုိက္ပါတယ္.

က်န္တဲ႔စာလုံးေလးေတြကုိ ဆက္တုိက္ၾကိဳးစားရိုက္ၾကည္႔ပါ. အခက္အခဲမရွိႏုိင္ပါဘူး. ပုံမွန္အတုိင္းပဲ ရုိက္ယူသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္.

ပါ႒္ဆင္႔ ရုိက္နည္း

ကဲ. ေမတၱာဆုိတဲ႔ စကားလုံးေလးနားကုိ ေရာက္လာပါျပီေနာ္. ပါ႒္ဆင္႔ကုိ စရုိက္ပါေတာ႔မယ္.

A = ေ
R = မ
W = တ

“ေမတ” ဆုိတာထိ ရျပီေနာ္.

တ၀မ္းပူ ေနာက္တစ္လုံးရုိက္ဖုိ႔အတြက္ ကီးဘုတ္ကုိ ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ “w” ဆုိတဲ႔ ကီးေလးရဲ႔ ညာဖက္ေအာက္နားမွာ တ၀မ္းပူ ေနာက္တစ္လုံးေတြ႔ရပါတယ္.

ေဇာ္ဂ်ီကီးဘုတ္မွာ ရွင္းျပထားတာက လက္ယာဘက္ေအာက္က စကားလုံးကုိ ရုိက္မယ္ဆုိရင္ Tide+Key (သုိ႔) Ctrl+Alt+Key လုိ႔ ေျပာထားပါတယ္.

ကဲ. ဆက္ရုိက္မယ္ေနာ္.

ေမတ ဆုိတာျပီးသြားရင္ ေနာက္ထပ္ တ၀မ္းပူကုိ ဒီလုိရုိက္မယ္.

~ + w = တၱ
M = ာ

ေမတၱာ ဆုိတဲ႔ စကားလုံးေလး ေပၚလာပါျပီ ခင္ဗ်ား

ဒါဆုိရင္ က်န္တဲ႔ ပါ႒္ဆင္႔စကားလုံးေလးေတြကုိ စမ္းရုိက္လုိ႔ရႏုိင္ပါျပီ.

ခု ကၽြန္ေတာ္ရွင္းျပခဲ႔တာေတြက key တစ္ခုစီမွာ ရွိတဲ႔ ပုံမွန္ အကၡရာကုိ ရိုက္နည္း၊ Shift ခံျပီး အေပၚက အကၡရာကုိရုိက္နည္း၊ ညာဖက္ေအာက္နားမွာ ရွိတဲ႔ အကၡရာကုိ ~ key ခံျပီး ရိုက္ယူနည္းတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္.

ညာဖက္အေပၚက အကၡရာကုိ ဘယ္လုိရုိက္မလဲ ဆုိတာကုိ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးေပးပါမယ္.

“ဃရာ၀ါသ၊ သမၺာဓျဖင္႔၊ ဒုကၡဖဲြ႔ေႏွာင္၊ လူတုိ႔ေဘာင္၀ယ္၊ အိမ္ေထာင္ညႊတ္ကြင္း၊ သံခ်ိဳင္႔တြင္းမွ၊ ရွင္းရွင္းလြတ္စင္၊ ေတာေခ်ာင္၀င္၍…”

ကဲ. ဒီစာပုိဒ္ေလးကုိ ရိုက္ၾကည္႔ရေအာင္.

Shift+C = ဃ

က်န္တာေတြ ဆက္ရုိက္လုိ႔ရပါတယ္.

Key ၏ ညာဖက္အေပၚမွ အကၡရာကုိ ရုိက္ယူနည္း

“သမၺာဓ” ဆုိတာကုိရုိက္မယ္ေနာ္.

0 = သ
R = မ

ဒီထိရတာက “သမ” ပဲ ရွိေသးတယ္.

“ဗ” ကုိ “မ” ေအာက္မွာ ေပၚဖု႔ိ ရုိက္မယ္.

ကီးဘုတ္မွာ ျပန္ၾကည္႔လုိက္ေတာ႔ ေအာက္ဆင္႔ “ဗ” က “A” Key ရဲ႔ ညာဖက္အေပၚမွာ ရွိေနပါတယ္.

အဲဒါကုိ ဘယ္လုိရုိက္ယူရမလဲဆုိေတာ႔ ေဇာ္ဂ်ီလက္ကြက္မွာ ေျပာထားတာက Ctrl+Shift+Key (သုိ႔) Shift+Tide+Key လုိ႔ ေျပာထားပါတယ္.

ဒါေၾကာင္႔မုိ႔…

“သမ” လုိ႔ ရိုက္ျပီးရင္

Ctrl+Shift+Alt+A = ၺ

ဆုိျပီး ရုိက္ယူလုိက္ပါမယ္ ခင္ဗ်ား

အခုထိ ကၽြန္ေတာ္ေဆြးေႏြးေပးခဲ႔တာကေတာ႔ ေဇာ္ဂ်ီကီးတစ္ခုစီမွာ ရွိေနတဲ႔ အကၡရာ ေလးခုကုိ ရုိက္ယူနည္းေတြပါပဲ.

ျပန္ျပီး အႏွစ္ခ်ဳပ္ေျပာပါမယ္.

ပုံမွန္အကၡရာအတုိင္း ရုိက္ခ်င္ရင္ သူနဲ႔သက္ဆုိင္ရာ ကီးကုိ ရုိက္ယူပါ.
လက္၀ဲဖက္အေပၚက အကၡရာကို ရုိက္ခ်င္ရင္ Shift+ Key ကုိ ရိုက္ယူပါ
လက္ယာဖက္ေအာက္က အကၡရာကုိ ရုိက္ခ်င္ရင္ ~+Key (သုိ႔) Ctrl+Alt+Key ကုိ ရုိက္ယူပါ.
လက္ယာဖက္အေပၚက အကၡရာကို ရုိက္ခ်င္ရင္ေတာ႔ Shift+~+Key (သုိ႔) Ctrl+Alt+Shift+Key ကုိ ရိုက္ယူပါ.

ဒီထိရမယ္ထင္ပါတယ္.

ကဲ. တစ္ခ်ဳိ႔ ခက္ခဲမယ္ဆုိတာေလးေတြကုိ အစမ္းရိုက္ၾကည္႔ၾကရေအာင္.

“မဇိၩမ” ဆုိတာကုိ ရုိက္ၾကည္႔ပါ.

ဒီလုိရုိက္ပါမယ္.

R = မ
Shift + Z = ဇ
Ctrl+Alt+Shift+N = ၩ
D = ိ
R = မ

ရပါျပီေနာ္.

ဒီစာပုိဒ္ေလးကုိ ရုိက္ျပီး ကုိယ္႔ရဲ႔တတ္ကၽြမ္းမႈကုိ စစ္ေဆးဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္ခင္ဗ်ား...

“မသိတတ္ဘိ - ေမာဟသိေလာ႔၊ အဟိရိက - မရွက္စြတည္႔၊ ေနာတၱပၸမူ - မလန္႔ဟူ၏၊ မွတ္ယူပ်ံ႔လ်က္ - မျငိမ္သက္ထ - ဥဒၶစၥႏွင္႔၊ ေလာဘသေဘာ - လုိခ်င္ေဟာ၍၊ မွားေသာအျမင္ - ဒိ႒ိတြင္သား၊ မာနကားမူ - ေထာင္လႊားၾကြတက္၊ ေဒါသတြက္ေၾကာင္႔ - ခက္ခက္ထန္ထန္၊ ဣသာလွ်ံမူ - လြန္ျငဴစူ၏။ ေျပာထူမေစၦ - ၀န္တုိေလသတဲ႔၊ တစ္ေထြမွတ္ၾက - ကုကၠဳစကား၊ ေနာင္တတစ္ဖန္ - ပူပန္ထန္ျပင္း၊ ထုိင္းျခင္းထိန၊ မႈိင္းမိဒၶႏွင္႔၊ ဗုဒၶစသည္႔၊ ယုံမွားဘိမူ - ၀ိစိကိစၦာ၊ ဆယ္႔ေလးျဖာသည္၊ မွန္စြာ အကုသုိလ္ခ်ည္းတည္း။”

(ႏွာ - ၁၃၊ “ကုိယ္က်င္႔အဘိဓမၼာ”၊ ရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)

“ဣသာ” ကုိ ဒီလုိရုိက္ပါ.

Ctrl+Shift+4 = ဣ
O+M = သာ

“ကုကၠဳစ” ကုိ ဒီလုိရိုက္ပါ.

U+K = ကု
U = က
Shift+U = ၠ
Shift + K = ဳ
P = စ

အဲေလာက္ပဲ ခက္မယ္ထင္ပါတယ္. က်န္တာေတြေတာ႔ ၾကိဳးစားရုိက္ၾကည္႔ၾကပါ. မရွင္းတာရွိရင္ ေကာ္မန္႔မွာ ေမးျမန္းႏုိင္ပါတယ္.

ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္

ရန္ေအာင္

ပင္လယ္ခရီးသည္

မ်က္ႏွာမ်ားစြာ၊ ေရွ႔မွာေနာက္မွာ
ကာဆီးဟန္႔တား၊ ထိန္းထားကုိင္ခ်ဳပ္
မလႈပ္မရဲ၊ အားအင္နည္းခ်ည္႔
သတၱိတရား၊ ဖဲ႔ေျခြသြားရင္း
လုံးပါးခၽြတ္ျခဳံ၊ ေလွၾကဳံစီးလုိက္
ဒိုက္သေရာလုိ
အၾကိဳက္ေျပာဆုိ…

ယုံၾကည္မႈတရား၊ ရွားပါးလြင္႔စဥ္
အျမင္အရွိ၊ သိလ်က္မသိ
ဘာသာလွည္႔စား၊ မုိးခါးေရေသာက္
ေနာက္လုိက္ေကာင္းေယာင္
ေထာင္ေသာင္းကုေဋ
အေရာင္ေျပာင္းေန…



မ်က္ႏွာျပဳံးရႊင္၊ ရင္ထဲေကာက္က်စ္
ညစ္ပတ္တြန္းလွိမ္႔၊ နိမ္႔လွ်င္ဖိနင္း
ျခေသၤ႔မင္းေယာင္၊ ေျမေခြးေဟာင္သံ
ဟန္ႏွင္႔မလုိက္
မာန္ႏွင္႔စရုိက္ေတြ…



အမွန္တရား၊ မွန္ျပဒါးပ်က္
ခံစားခ်က္ဗလာ
သစၥာအတု၊ အႏွစ္မပါစုေသာ
ေလာကပင္လယ္၊ ေရျပင္က်ယ္၌
ေလွငယ္ေရးေရး၊ ေျပးေမ်ာလြင္႔ခုိက္
လႈိင္းလုံးရုိက္ဖုံး၊ စုံးစုံးနစ္မလား



စိတ္ေျခာက္ခ်ားစဥ္၊ မားမတ္တံ႔တည္
ပင္လယ္ဆီသု႔ိ၊ ေ၀႔လည္သြန္းေလာင္း
မီးေမာင္းျဖာက်၊ မီးျပတစ္တုိက္
မငိုက္မေစာင္း၊ ဦးေခါင္းေမာ႔ေထာင္
ေက်ာက္ေဆာင္တစ္ခု၊ သတိျပဳျမင္
ရင္မွာအားျပည္႔၊ ေနေပ်ာ္၏ထင္
အသိ၀င္ကာ၊ ပင္လယ္ခရီး ဆက္ရဲ၏။

ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)

Free Nay Phone Latt

ကၽြႏု္ပ္၏ မိတ္ေဆြ၊ စာေရးေဖာ္ေရးဖက္၊ အႏုပညာကုိ ခုံမင္စြာ ရူးသြပ္တတ္သူ၊ ကဗ်ာဆရာ ဘေလာ႔ဂါ ကုိေနဘုန္းလတ္ကုိ တရားလက္လြတ္ ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားျခင္းအား ျပင္းထန္စြာ ကန္႔ကြက္သည္.



ဖဲြ႔ဆုိခ်င္ေနတဲ႔
သံစဥ္ခ်ဳိေတြကုိ
ရင္ဘတ္ထဲမွာပဲ ကုိက္ျမိဳထားရတဲ႔
ၾကိဳးပ်က္ေနတဲ႔ ဂစ္တာတစ္လက္ဟာ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္တယ္....

(ေနဘုန္းလတ္)

ပုံကုိ မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာ ဘေလာ႔ဂ္မွ ရယူသည္.


ေနဘုန္းလတ္ေရ

မင္းဖြ႔ဲဆုိခ်င္ေနတဲ႔ သံစဥ္ခ်ိဳေတြ
ရင္ဘတ္ထဲကေန ဆက္လက္ထြက္ေပၚလာေနႏုိင္ဖုိ႔
ငါ႔လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ ယက္သီကုံးတဲ႔
ဂစ္တာၾကိဳးေလးတစ္ခ်ိဳ႔ ကမ္းလင္႔လိုက္ပါရေစ...

(ရန္ေအာင္)