Monday, September 15, 2008

အစဥ္သာ...




မစီးနဲ႔ေလ...
ေရကုိတားႏုိင္၊ ဆုိ႔ပိတ္ႏုိင္လည္း...

မရြာနဲ႔ေလ...
ေရေငြ႔ေရခုိး၊ စေနမုိးအား
ဘယ္သူတားမလဲ...

မလာနဲ႔ေလ...
ေ၀ရီမႈိင္းမုိး၊ ရနံ႔ဆုိးမ်ား
တံခါးေသာ႔ခ်ိတ္
အလုံပိတ္ကာ၊ ထားႏုိင္လည္း...

မတုိက္နဲ႔ေလ...
ဟုိသည္ေမႊႏံွ႔၊ ေလျပည္ရူးအား
ဘယ္သူတားမလဲ...

မၾကည္႔နဲ႔ေလ...
အေနစိမ္းစိမ္း၊ တိမ္းဖယ္ေရွာင္ခ်င္
ခင္ေနႏုိင္လည္း...

မျမင္နဲ႔ေလ...
ေ၀ဒနာေႏြး၊ ေျခရာေလးထား
ႏွလုံးသားမွ၊ ဆ, ပြားေထာင္ရာ
ဒီမ်က္ႏွာကုိ...
အုိ...
ဘယ္သူတားလုိ႔ ရမွာလဲ.....

ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)
ေသာကေျခရာ ရတနာ ကဗ်ာမ်ား...

3 comments:

Yu Wa Yi said...

မေပြနဲ ့ေလ
ဒီေလရဴး
ေႏြအကူးမွာ
ရူးေလာက္စရာ
အာရံုမေနာက္ခ်င္..။

မငိုနဲ ့ေလ
ၾကင္သူသက္ထား
ခ်စ္အားမပို
မ်က္နထားညိဳလို ့
တရြာသို ့သြား
ဇီးျပားစားလွ်င္…။

ရႊန္းမီ said...

တားမရတဲ့ အရာေတြ..

BLACK DREAM said...

ဟင္းးးးးး..........ဖတ္ၿပီးေတာ့ တစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ။ ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ အစ္ကိုေရ။