Wednesday, November 02, 2011

ေကာင္းကင္က ဖမ္းယူျခင္း မျပဳေသာ...


“အရွိန္” ဆုိေသာ စကားလုံးသည္ ေတာ္ေတာ္အရွိန္အ၀ါၾကီးသည္ဟု သူထင္မိသည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ တုိက္မိသည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ တြန္းမိသည္။
 
အရွိန္ေၾကာင္႔ ပစ္လဲသည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ ထုိးဆင္းသည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ပဲ အရွိန္တက္သည္။

အရွိန္ေၾကာင္႔ပဲ အရွိန္ပ်က္သည္။


အရွိန္ဆုိေသာ စကားလုံးကုိ သူေကာင္းေကာင္း ခဲြျခမ္း စိတ္ျဖာျဖစ္ခဲ႔သည္မွာ ရူပေဗဒဘာသာရပ္ကုိ စတင္သင္ၾကားစဥ္က ျဖစ္မည္ထင္သည္။

“စက္၀ုိင္းပုံစံ လွည္႔ပတ္ေနတဲ႔ ဘယ္အရာ၀တၳဳမ်ိဳးမွာမဆုိ အားတစ္ခုရွိတယ္. အဲဒီ႔အားက ဗဟုိကုိ ဦးတည္ျပီး ျဖစ္ေပၚေနလုိ႔ ဗဟုိခ်ဥ္းအားလုိ႔ ေခၚတယ္. အဲဒီ႔အားကုိ ျဖစ္ေစတဲ႔ အရွိန္ကုိက်ေတာ႔ ဗဟုိခ်ဥ္းရွိန္လုိ႔ ေခၚတယ္.”

“ခဲလုံးတစ္လုံးကုိ ၾကိဳးခ်ည္ျပီး စက္၀ုိင္းပုံစံအတုိင္း ေခါင္းေပၚမွာ ေ၀ွ႔ရမ္းၾကည္႔လုိက္ရင္ ခဲလုံးက မင္းကို ဆဲြေနတာကုိ မင္းရဲ႔လက္က ခံစားသိမိလိမ္႔မယ္. ဒီလုိပဲ မင္းရဲ႔လက္ကလည္း အေ၀းကုိ ထြက္ေျပးေနတဲ႔ ခဲလုံးကုိ ဆဲြထားတာကုိ ခဲလုံးက ခံစားသိမိလိမ္႔မယ္.”

ငယ္စဥ္က သင္ၾကားခဲ႔ရေသာ ရူပေဗဒသင္ခန္းစာမ်ားက လက္ေတြ႔ဘ၀ထဲထိ အရွိန္ျပင္းျပင္း ရုိက္ခတ္ေနခဲ႔လိမ္႔မည္ကုိသာ သူၾကိဳသိႏုိင္ခဲ႔လွ်င္ ေစာေစာစီးစီးကတည္းက ခဲလုံးကုိခ်ည္ထားေသာၾကိဳးကုိ လႊတ္ခဲ႔မိမည္ ထင္သည္။ 

ယခုေတာ႔ အရွိန္ေတြက ထိန္းရခက္ေခ်ျပီ…


ကမၻာလုံးထဲ ဆုိင္ကယ္ေမာင္းျပေသာ ဆပ္ကပ္အဖဲြ႔သားမ်ား၏ စတန္႔သည္လည္း အရွိန္နင္႔ ကင္းကြာ၍ မရစေကာင္းေခ်။

ပထမဦးစြာ အဖဲြ႔သားတစ္ဦးက ဆုိင္ကယ္ကုိ ကမၻာလုံးအတြင္းပုိင္း ထိပ္မွေန၍ အရွိန္ျဖင္႔ ထုိးဆင္းလ်က္ အရွိန္ယူကာ တစ္ဖက္သုိ႔ ေမာင္းတင္သြားသည္။ ထုိ႔ေနာက္ အရွိန္ျဖင္႔ ျပန္ထုိးဆင္းလာကာ တစ္ျခားတစ္ဖက္သုိ႔ ေမာင္းတင္သြားျပန္သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ အရွိန္ကုိ တစ္ခ်က္ကေလးမွ ေလွ်ာ႔ခ်လုိက္၍ မျဖစ္ေခ်။

ထုိအခ်ိန္တြင္ ေနာက္ထပ္ ဆုိင္ကယ္စတန္႔သမားတစ္ဦး ထပ္၀င္လာျပန္သည္။ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုအတုိင္း ကမၻာလုံးၾကီးထဲတြင္ ေမာင္းေနေလသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေနာက္တစ္ဦးထပ္၀င္လာျပန္သည္။ သူ႔ေရွ႔တြင္ ေမာင္းႏွင္ေနေသာ ေနာင္ေတာ္ ဆုိင္ကယ္စီးသမားမ်ား၏ လမ္းေၾကာင္းကုိ ေခတၱအကဲခတ္လွ်က္ သူ႔အတြက္ အဆင္ေျပမည္႔ လမ္းေၾကာင္းကုိ ေဖာက္ယူကာ ပတ္လမ္းတစ္ခုကုိ ဖန္တီးလိုက္ျပန္သည္။

ဆုိင္ကယ္ကသုံးစီး၊ ပတ္လမ္းေၾကာင္းက သုံးခု၊ ကမၻာၾကီးက တစ္ခုတည္း…

ကုိယ္႔လမ္းေၾကာင္းျဖင္႔ ကုိယ္ပတ္ေနသ၍၊ ကုိယ္႔အရွိန္ႏွင္႔ သူ႔အရွိန္ တသမတ္တည္း မျဖစ္ခဲ႔လွ်င္ေတာင္ လုိက္ေလ်ာညီေထြ ရွိေနေသးသ၍ ဆုိင္ကယ္သုံးစီးသည္ ကမၻာလုံးၾကီးထဲတြင္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ယွဥ္တဲြေမာင္းႏွင္လ်က္ ရွိၾကသည္။

ဆုိင္ကယ္စီးသမားမ်ားက နည္းလြန္းေန၍လည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။ သုိ႔မဟုတ္ ကမၻာလုံးၾကီးက အတုိင္းအတာတစ္ခုထိ ၾကီးမားေန၍လည္း ျဖစ္ႏုိင္သည္။

သို႔တည္းမဟုတ္ ဆုိင္ကယ္စီးသမားမ်ားက ကုိယ္႔လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း ကုိယ္သတ္သတ္မွတ္မွတ္ သြားလာေန၍လည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏုိင္သည္။

သုိ႔မဟုတ္မူကား ကမၻာလုံးၾကီးက ေသးလြန္း၍ ဆုိင္ကယ္စီးသမားမ်ားအေနျဖင္႔ တစ္ေယာက္ႏွင္႔ တစ္ေယာက္ မတုိက္မိေအာင္ ပုိမုိ သတိထားမိျခင္းလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏုိင္သည္။

လက္ေတြ႔ဘ၀ထဲတြင္ေတာ႔ ကမၻာလုံးၾကီးက အတုိင္းအတာတစ္ခုထိ က်ယ္ျပန္႔ၾကီးမားေနခဲ႔သလုိ ကမၻာလုံးၾကီးအတြင္းမွ လူသားမ်ားအေနျဖင္႔လည္း ကုိယ္႔လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း ကုိယ္သြားႏုိင္ေအာင္ အားထုတ္ၾကိဳးစားေနၾကသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။

သု႔ိေသာ္ ပတ္လမ္းေၾကာင္းမ်ား ျငိမိၾကသည္။ အတၱမ်ားတုိက္မိၾကသည္။

ပတ္လမ္းေၾကာင္းမ်ား တစ္ခုႏွင္႔တစ္ခု ပူးကပ္ျခင္းတြင္ ထိပ္ဆုိင္တုိက္မိျခင္းေၾကာင္႔ လြင္႔စဥ္ပ်က္စီးၾကသူမ်ားလည္း ရွိ၏။ ေဘးမွ ၀င္တုိက္ျခင္းေၾကာင္႔ ယိုင္လဲျပိဳကဲြသူမ်ားလည္း ရွိ၏။ ေနာက္မွ၀င္ေဆာင္႔ခံရျခင္းေၾကာင္႔ ဟန္ခ်က္ပ်က္သူမ်ားလည္း ရွိ၏။

ေသခ်ာသည္ကေတာ႔ ပတ္လမ္းေၾကာင္းမ်ား ပူးကပ္မိခ်ိန္တြင္ မိမိကုိယ္တုိင္ ထိန္းသိမ္းယုယထားခဲ႔ေသာ အရွိန္တစ္ခု ပ်က္စီးကာ အရွိန္ထိန္းမရဘဲ ကမၻာလုံးၾကီးထဲသုိ႔ တားမရဆီးမရ ျပဳတ္က်ၾကသည္။

ကဗ်ာဆန္ဆန္ ေျပာရလွ်င္ေတာ႔ မုိးေပၚသုိ႔ ျပဳတ္က်သည္ေပါ႔…



ကမၻာကုိလွည္႔ပတ္သြားလာေနေသာ အရာ၀တၳဳမ်ားကုိ ဆက္တယ္(လ္)လုိက္ (၀ါ) ျဂိဳဟ္တုဟု ေခၚသည္ဟုလည္း မွတ္သားဖူးသည္။ ျဂိဳဟ္တုတစ္ခု၏ ျဂိဳဟ္ပတ္လမ္းေၾကာင္း ျဖစ္တည္မႈကုိ ရူပေဗဒဆရာက ဤႏွယ္ ရွင္းျပခဲ႔ဖူးသည္။

“ခဲလုံးတစ္လုံးကုိ ေကာက္ယူျပီး ခပ္ေ၀းေ၀းကုိ ေပါက္ႏုိင္သေလာက္ ပစ္ေပါက္လုိက္ရင္ ခပ္ေကြးေကြးလမ္းေၾကာင္းအတုိင္း ခဲလုံးဟာ ကမၻာေျမၾကီးေပၚကုိ ျပန္က်လာလိမ္႔မယ္. အဲဒီ႔ ခပ္ေကြးေကြးလမ္းေၾကာင္းကုိ ရူပေဗဒမွာ ပရုိဂ်က္တုိင္းလ္ (Projectile) လုိ႔ ေခၚတယ္ကြ.

ေအး.. အဲဒီ႔ခဲလုံးကုိပဲ ဒီ႔ထက္ေ၀းေ၀း ပစ္ေပါက္လုိက္ရင္ ပရုိဂ်က္တုိင္းလ္ လမ္းေၾကာင္းအတုိင္း တစ္ျခားေနရာမွာ သြားက်လိမ္႔မယ္. ကဲကြာ.. အဲဒါကုိပဲ ကမၻာၾကီးရဲ႔ ဟုိးအျပင္ဖက္ထိေရာက္ေအာင္ ပစ္ေပါက္လိုက္ႏုိင္ရင္ ခဲလုံးဟာ သူ႔အရွိန္ တျဖည္းျဖည္းေသလာတဲ႔ေနာက္ ကမၻာ႔ဆဲြအားကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္လုိ႔ ျပန္ျပဳတ္က်လာလိမ္႔မယ္. ဒါေပမယ္႔ အဲဒီ႔အခ်ိန္မွာ သူ႔ရဲ႔ ပရုိဂ်က္တုိင္းလ္ လမ္းေၾကာင္းက ၾကီးလြန္းလုိ႔ ကမၻာၾကီးရဲ႔ အျပင္ဖက္ထိေတာင္ ေရာက္သြားခဲ႔ျပီ. ဒါေပမယ္႔ ကမၻာ႔ဆဲြငင္အားကုိေတာ႔ မေက်ာ္လြန္ေသးဘူး. ဒီေတာ႔ ကမၻာေျမျပင္ဖက္ကုိ ျပန္ျပဳတ္က်လာလိမ္႔မယ္.”

ဆရာက ေျပာလည္းေျပာ၊ နံရံေပၚမွ ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚတြင္လည္း စက္၀ုိင္းပုံစံ အ၀ုိင္းၾကီးတစ္ခုဆဲြျပကာ ဒါက ကမၻာ၊ ဒါက ျဂိဳဟ္တု၊ ဒါက ပတ္လမ္းေၾကာင္း စသည္ျဖင္႔ ျမဳိင္ျမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ ရွင္းျပခဲ႔သည္ကုိ သူမွတ္မိေနခဲ႔ေသးသည္။

“ဒီေတာ႔ အဲဒီ႔ေက်ာက္တုံး ျပန္ျပဳတ္က်လာခ်ိန္မွာ သူ႔ရဲ႔ ပတ္လမ္းေၾကာင္းက ၾကီးလြန္းတဲ႔အတြက္ ကမၻာၾကီးကုိ ျပန္မထိႏုိင္ေတာ႔ဘူး. ဒါေပမယ္႔ ဆဲြငင္အားကုိလည္း မေက်ာ္လြန္နုိင္ေသးတဲ႔အတြက္ အေ၀းကုိလည္း လြင္႔ထြက္မသြားဘူး. အဲဒီ႔မွာတင္ တသမတ္တည္း လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုအတုိင္း ကမၻာေျမၾကီးကုိ လွည္႔ပတ္ေနေတာ႔တယ္. ဒါေၾကာင္႔ ျဂိဳဟ္တုေတြ အကုန္လုံးဟာ တကယ္ေတာ႔ ကမၻာေျမၾကီးေပၚကုိ စဥ္ဆက္မျပတ္ ျပဳတ္က်ေနတဲ႔ အရာ၀တၳဳေတြပဲ ျဖစ္တယ္.”

မ်က္စိထဲတြင္ ၀င္းခနဲ၊ ဦးေႏွာက္အသိဥာဏ္ထဲတြင္ လင္းခနဲ ျဖစ္သြားသည္ထိ ဆရာက အသင္အျပ ေကာင္းလြန္းလွသည္။

သုိ႔ေသာ္ တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ တစ္စုံတစ္ရာေပၚသုိ႔ စဥ္ဆက္မျပတ္ သူျပဳတ္က်ေနခဲ႔မိမည္ကုိေတာ႔ ၾကိဳတင္ေတြးဆႏုိင္ျခင္း မရွိခဲ႔ေခ်…
......


တစ္စုံတစ္ရာသည္ သူ႔စိတ္ကူးျဖင္႔ ဖန္တီးတည္ေဆာက္ထားေသာ စၾက၀ဠာ အဇဍာၾကီးတစ္ခုလုံး၏ ဗဟုိခ်က္မ အလယ္တည္႔တည္႔တြင္ ရွိေနခဲ႔သည္။

ထုိတစ္စုံတစ္ရာကုိ ဦးတည္လ်က္ ခ်စ္ျခင္းမ်ားကုိ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မ်ားစြာျဖင္႔ သူ ပစ္ေပါက္ေနခဲ႔ဖူးသည္။

တစ္စုံတစ္ရာအတြက္ ရည္စူးလ်က္ မုိးယံထိ ျမင္႔မားစြာ ပစ္ေပါက္ေနခဲ႔ေသာ သူ႔ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းမ်ားက မုိးကုပ္စက္၀ုိင္း အလြန္တြင္ ျပန္လည္ သက္ဆင္းၾကသည္။

တစ္စုံတစ္ရာက သူ႔ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းမ်ားကုိ ျပန္လည္ဖမ္းယူျခင္း မျပဳခဲ႔…

အေ၀းသုိ႔လည္း လြင္႔စဥ္မသြားႏုိင္ေသာ၊ အနီးသုိ႔လည္း ျပဳတ္မက်ႏုိင္ေသာ အရွိန္တစ္ခုျဖင္႔ တစ္စုံတစ္ရာကုိ သူလွည္႔ပတ္ေနခဲ႔သည္မွာ အေတာ္ၾကာပါျပီ…

အႏွီတစ္စုံတစ္ရာကုိ “သူမ” ဟုေခၚ၍ သူမက ျပန္လည္ဖမ္းယူျခင္း မျပဳေသာ္လည္း သူမေပၚသုိ႔ စဥ္ဆက္မျပတ္ မွန္းညႊတ္ဦးတည္ေနေသာ အရွိန္ကုိေတာ႔ “သံေယာဇဥ္” ဟုေခၚသည္။

ကမၻာေျမၾကီးေပၚ ျပဳတ္က်ေနေသာ ျဂိဟ္တုမ်ား၏အရွိန္ႏွင္႔ သူ၏ သူမအေပၚ ယုိဖိတ္သက္ဆင္းေနေသာ သံေယာဇဥ္အရွိန္တြင္ ျခားနားခ်က္တစ္ခုေတာ႔ ရွိသည္။

ျဂိဳဟ္တုမ်ား၏ အရွိန္က တသမတ္ဆန္လြန္းသည္။

သူ၏ သံေယာဇဥ္အရွိန္ကေတာ႔ တုိးျပီးရင္းတုိးေနသည္။

တစ္ေန႔ေန႔ေတာ႔ သူမရင္ခြင္ထဲသုိ႔ တုိး၀င္သက္ဆင္းခြင္႔ ရေကာင္းရႏုိင္ေပမည္။

ထုိသု႔ိသက္ဆင္းႏုိင္ရန္အတြက္ လက္ရွိလွည္႔ပတ္ေနေသာ သူ႔အရွိန္ကုိ ဖ်က္ေကာင္း ဖ်က္ရေပလိမ္႔မည္.
မေျပာေကာင္းမဆုိေကာင္း သူဖ်က္လုိက္ေသာ အရွိန္ေၾကာင္႔ သူမရင္ခြင္ထဲသုိ႔ မသက္ဆင္းႏုိင္ဘဲ သူမႏွင္႔ ေ၀းရာသုိ႔ လြင္႔စဥ္သြားခဲ႔လွ်င္ေကာ…….

ဟင္႔အင္း… ႏုိး…. လုံး၀ မျဖစ္ရဘူး…..

သူ၏ မ်က္စိမ်ားကို စုံမွိတ္လုိက္သည္။

လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားလုိက္သည္။

အသက္ကုိ ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခ်က္ရႉ၊ ရင္ကုိေကာ႔၊ ေခါင္းကုိေမာ႔လ်က္၊ ေကာင္းကင္ထဲသုိ႔ တစ္စုံတစ္ရာကုိ ပစ္ေပါက္လုိက္သည္။

ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းမ်ားက အရွိန္အဟုန္ၾကီးစြာျဖင္႔ သူမကုိလွည္႔ပတ္ေနျမဲ…

သူ၏ သူမအေပၚထားရွိေသာ သံေယာဇဥ္အရွိန္တုိ႔ကလည္း တရွိန္ရွိန္ထုိးတက္ေနျမဲ….

(ေရခဲငွက္)

9 comments:

Nyi Linn Thit said...

လွလိုက္တဲ့ အက္ေဆးေလးဗ်ာ..၊ သံုးထားတဲ့ ပံုရိပ္ေတြ၊ နမိတ္ပံုေတြက တကယ္ပဲ သေဘာက်စရာ..၊ အခ်စ္ဟာ စႀကၤဝဠာနဲ႔ ခ်ီၿပီး ခန္႔ညားႀကီးမား လာခဲ့တဲ့အခါ ဗဟိုခ်ဥ္းအား၊ ဗဟိုခြာအား၊ Projectiles ေတြနဲ႔ ပမာေပးမွ ရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ..၊ Cheers bro..!

ျမေသြးနီ said...

အဲ... မုဒ္ေတြ ျပန္၀င္လာပံုရတယ္။ ငယ္မူငယ္ေသြးေတြ ျပန္ေပၚလာၿပီ..။
သံေယာဇဥ္အရွိန္က
အျဖဴေရာင္...
အားေကာင္းတယ္...
သူဆြဲငင္ရင္ စပါးႀကီးေျမြညိွဳ႔ခံရသလိုပဲတဲ့...။
ၾကားဘူးတာေလးပါ..။
အရွိန္ေလးထိမ္းၿပီး ဖတ္သြားပါတယ္ ကိုရန္ေအာင္..။

ကုိေအာင္ said...

စာလာဖတ္တယ္ ကုိေရခဲဌက္ .. အဲ ကုိရန္ေအာင္ေရ ... း)

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ရူပေဗဒ သေဘာတရားေတြျပည္႔ေနတဲ႔ သူ႕ရဲ႕ သူမအေပၚထားတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာပါလား
နယူတန္သာသိရင္ နိယာမတစ္ခုမ်ား အသစ္ထုတ္ေလမလားမသိ။
ေအာ္ အရွိန္အရွိန္.. ေတာ္ေတာ္အင္အားၾကီးတဲ႔ အရွိန္..
စာေလးဖတ္ျပီး ၁၀တန္းတုန္းက ရူပေဗဒ အသင္ေကာင္းတဲ႔ ဆရာတစ္ဦးကို သတိရမိသား...

သဒၶါလိႈင္း said...

သံေယာဇဥ္အရိွန္က လူကိုဆဲြငင္ထားတယ္.။ တရိွန္ထိုး တက္ေနၿမဲ သံေယာဇဥ္အရိွန္ေလးတခုကိုလည္း သူမတေယာက္ နားလည္ႏိုင္ပါေစ.။ လွပသက္ဝင္တဲ့ အရိွန္ေလးတခု..
ခင္မင္တဲ့
သဒၶါ

your friends said...

Happy belated B-Day, dude.

ေမသိမ့္သိမ့္ ေက်ာ္ said...

ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္းကိုယ္ အရွိန္မွန္သြားေနသေရြ႔ ကမၻာလံုးက်ဥ္းထဲမွာတိုက္မိဖို႔ အလားအလာနည္းေပမယ့္ အႏၱရယ္ရွိေနတုန္းပါပဲ။ အခ်စ္အေၾကာင္းေလးကို ဆြဲေခၚသြားတာ အရမ္းကိုလွပပါေပတယ္။

မိုးဇက္ said...

ေကာင္းေလစြကိုရန္ေအာင္ ၊ လက္ရာမေတြ႕တာအေတာ္ၾကာပီ ၊ ေကာင္းေလစြ ေကာင္းေလစြပို႕ေလးပါတကား ။

YL said...

လာလည္သြားပါတယ္... က်ေနာ့္ သီခ်င္းဆိုဒ္ဆီကိုလည္း လာျပီး အပန္းေျဖပါဦး..

Myanmar Online Mp3 Songs: http://www.myanmaronlinemusic.com

ေက်းဇူးပါ...