Tuesday, May 13, 2008

လဲရာသူခုိးေထာင္းခံေနရေသာ ျမန္မာျပည္သူမ်ား.....

ဒီပုိ႔စ္ေလးကုိ ၾကိဳက္လုိ႔ ျပန္ျပီးေတာ႔ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္. ေရးသူကေတာ႔ ကုိေအာင္သူျငိမ္းပါ. ရြက္မြန္ဘေလာ႔ဂ္မွာ တင္ထားတာပါ.

စနစ္တက် ေရးသားျပဳစုထားတဲ႔ ဒီပုိ႔စ္ေလးထဲမွာ ယထာဘူတက်က် ေဆြးေႏြးေ၀ဖန္ အၾကံျပဳထားတာေလးေတြကုိ ေတြ႔ရပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔ စာဖတ္ပရိသတ္တုိ႔ စဥ္းစားဆင္ျခင္ႏုိင္ေအာင္ ျပန္လည္ေ၀မွ်ေဖာ္ျပလုိက္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္

ရြက္မြန္ - ေအာင္သူျငိမ္း

ႀကိမ္မီးအံုးျပည္သူမ်ားႏွင့္ အသိဉာဏ္ေသးႏုတ္လြန္းသည့္ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ား ထပ္မံနစ္နာၾကရဦးမည္။

နာဂစ္ဆိုက္ကလုန္းမုန္တိုင္းအၿပီးတြင္မွ စစ္အစိုးရ၏ညံ့ဖ်င္းခ်က္ႏွင့္ သေဘာထားေသးသိမ္မႈ၊ အာဏာရူးမႈတို႔ကို လူအမ်ား ပို၍ ထင္ထင္ရွားရွား သိလာၾကရသည္။ မုန္တိုင္းတိုက္ခတ္ ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရၿပီးေနာက္ ျဖစ္ပ်က္ ေနသည့္ အေျခ အေန သတင္းမ်ား ကို ျမင္ေနၾကားေနရသည္မွာ ရင္ႏွင့္မမွ်၊ တခါတရံ ျမန္မာျပည္သူတို႔အဖို႔ ေၾကကြဲခံစားရဖန္ မ်ားလြန္း၍ ေနာက္ထပ္ ခံစားစရာ ရင္ျပင္၊ က်စရာ မ်က္ရည္ က်န္ပါဦးမည္လားဟုေတာင္ ေတြးမိပါသည္။ ယခုအေျခအေနက ႀကိမ္မီးအုံးဟု ျမန္မာျပည္သူမ်ား တင္စားေျပာဆိုေလ့ရွိသည့္ တေျမ့ေျမ့ ေၾကကြဲစရာ အျဖစ္ဆိုးမ်ဳိးျဖစ္သည္။ မုန္တိုင္းဒဏ္ခံရသည့္ ျပည္သူမ်ားကို စစ္အစိုးရက ဆက္၍ ဖိေထာင္း ေနသည္။ ျဖတ္ ၄ ျဖတ္မဟုတ္။ ျဖတ္ ၅ ျဖတ္ဟု ဆိုရေတာ့ မည္ ထင္သည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ျပည္သူတို႔ကို ရန္သူသဖြယ္ သေဘာထားကာ ယခု ႏိုင္ငံတကာက အကူအညီေပးမည္ ဆိုသည္ကိုပင္ ျဖတ္ေတာက္ေနသည္။

စစ္အစိုးရက ေပးမည့္အကူအညီမ်ား၊ ေငြမ်ားသာ သူ႔ထံအပ္ပါ။ သူ႔တြင္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေသာ ပညာရွင္၊ အင္အား အရင္း အျမစ္ ရွိသည္ဟု ဆိုေနသည္။ ႏိုင္ငံတကာ အလွဴရွင္မ်ားက ဆုပ္စူး၊ စားရူးအေျခအေန။ စစ္အစိုးရက ေအးဓါးျပတိုက္ေနသည္။ ကပ္ေဘးဒဏ္သင့္ ျပည္သူမ်ားကို အေၾကာင္းျပ၍ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားကို လက္၀ါးႀကီးအုပ္ ထိန္းခ်ဳပ္ရန္၊ အာဏာ တည္ေဆာက္ ရန္ ႀကဳိးပမ္းေနေသးသည္။ ႏိုင္ငံတကာရွိ လူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထားသည့္ အကူအညီေပးအပ္သည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ဤသို႔ ေပးလိုက္ရိုးထံုးစံ မရွိပါ။ သူတို႔တြင္ လိုက္နာေစာင့္ထိန္းရမည့္ စည္းမ်ဥ္းမ်ား ရွိသလို၊ စစ္အစိုးရကဲ့သို႔ မ်က္ႏွာလႊဲ ခဲပစ္ လုပ္တတ္သူမ်ား မဟုတ္ၾကပါ။ ထိုမွ်မက ျမန္မာစစ္အစိုးရက မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္သည့္ ယာဥ္၊ ပစၥည္း၊ ကရိယာ၊ ကၽြမ္းက်င္မႈ၊ အရင္းအျမစ္ေပါင္းစံု ႏိုင္ငံတကာ မိသားစုမ်ားတြင္ ရွိေနၾကပါသည္။ ဤသို႔ေသာ အကူအညီမ်ားကို ပစ္ပယ္၍ ငါတေကာေကာ ေနသည္မွာ စက္ဆုပ္ဖြယ္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

နာဂစ္မုန္တိုင္းၿပီးေနာက္မွ ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကား ထုတ္လႊင့္ခ်က္မ်ားကို စူးစိုက္ ၾကည့္ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ မုန္တိုင္းဒဏ္ အေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္၍ သတင္းမ်ား သိလိုေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သတင္းမ်ားၾကည့္ျဖစ္ေလ၊ ေဒါသ ျဖစ္ေလျဖစ္ေန ရသည္။ စစ္အစိုးရ သတင္းမီဒီယာမ်ား ထုတ္လႊင့္ေနသည္က မိမိသိလိုသည့္ အခ်က္မ်ား တခုမွ် မပါ၀င္ပါ။ လြန္ခဲ့သည့္ ၂- ရက္ခန္႔က အမ်ဳိးသား သဘာ၀ေဘးကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး ဗဟိုေကာ္မတီ အစည္းအေ၀းလုပ္သည္ကို ျပသည္။ ဤ ေကာ္မီတီ က ဖြဲ႔ထားသည္မွာ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ကတည္းက ျဖစ္သည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ကိုယ္တိုင္ ဥကၠ႒ လုပ္ၿပီး၊ က်န္၀န္ႀကီးမ်ား၊ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႔ေတာ္၀န္မ်ား အပါအ၀င္ ေကာ္မတီ၀င္ေပါင္း ၃၀ ခန္႔ပါသည္။ စာရြက္ေပၚတြင္ ရပ္ကြက္/ ေက်းရြာမ်ားအထိ ေကာ္မတီ အဆင့္ဆင့္ ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။ သင္တန္းမ်ားလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္၊ အဆင့္ဆင့္တြင္ ေပးၿပီးဟုဆိုသည္။ လက္ေတြ႔တြင္ မည္မွ်ထိေရာက္သည္ကို ျပည္သူမ်ား အားလံုး အသိပင္ ျဖစ္သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ၂- ရက္ခန္႔က က်င္းပသည့္ အစည္းအေ၀းတြင္လည္း မိမိသိလိုသည့္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို သူတို႔ မေဖာ္ျပခဲ့ၾက ပါ။ လူမည္မွ် ေသဆံုး၊ ဒဏ္ရာရ၊ ေပ်ာက္ဆံုးဟု ထပ္မံ အသစ္ခန္႔မွန္းပါသနည္း။ မေဖာ္ျပခဲ့ပါ။ အိုးအိမ္မဲ့ ပ်က္စီးဆံံုးရႈံးရသူ မ်ား မည္မွ် ရွိသနည္း။ ဤအခ်က္ကို လည္း သတင္းတြင္ မထုတ္ျပန္ပါ။ ထို႔အျပင္ ယာယီဒုကၡသည္စခန္း မည္မွ် ရွိသနည္း။ ထိုစခန္းမ်ားတြင္ ခိုလႈံေနထိုင္ၾကသူ မည္မွ် ရွိသနည္း။ ဤအခ်က္မ်ားကိုလည္း မေတြ႔ခဲ့ရပါ။ ေတြ႔ရသည္က ရုပ္ျမင္သံၾကား ေအာက္ေျခတြင္ ေျပးေနသည့္ ေကာလာဟလမ်ားကို မယံုၾကည္ၾကရန္၊ ယခု အစိုးရသတင္းထုတ္လႊင့္ခ်က္မ်ားကို ယံုၾကည္ၾကရန္ဟူသည့္ စာတမ္း ျဖစ္သည္။

ထို႔အျပင္ ျမင္ၾကားေနရသည္က ၀န္ႀကီးမ်ား တန္းစီထြက္၍ ဟန္ေရးျပေနပံု ျဖစ္သည္။ ဒုကၡေရာက္သူမ်ားကို ဆက္ဆံေန သည္ မွာ လည္း လူသားမဆန္လွပါ။ ဒုကၡသည္ဆန္ ရဖို႔အေရး ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဆိုသူ ေက်ာ္ဆန္းက ဟန္ပါပါ မိန္႔ခြန္း ေပးေန သည္ကို နားေထာင္ေနၾကရသည္။ ၾကဳံ႔ၾကဳံ႔ေလးထိုင္ၿပီး ေက်းဇူးေတာ္ တင္ၾကရေသးသည္။ ဤအေရးကို အမ်ဳိးသားအေရး သေဘာထားကူညီရန္ႏွင့္ ကူညီလိုသူမ်ားက ေဒသ အသီးသီးရွိ ၾကံ့ဖြံ႔ရံုးမ်ားသို႔ လွဴဒါန္းၾကရန္ ဆိုလာသည္။ အလွဴခံပံုက သင္းသည္။ ဤအဖြဲ႔ကို လူမုန္းေနသ၍ ဤနည္းျဖင့္ဆိုလွ်င္ အလွဴေငြ မည္မွ် ထက္သန္စြာလွဴၾကမည္ကို တြက္ဆႏိုင္ပါသည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဆိုသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ကလည္း အလုပ္မဟုတ္သည္မ်ားကို လုပ္သည္။ ေရေဘး၊ ေလေဘးသင့္ ျပည္သူမ်ားကို လွည့္လည္ ၾကည့္ရႈအားေပးသည္မွာ သင့္ေသာကိစၥျဖစ္သည္။ ပုသိမ္ရွိ စစ္ဌာနခ်ဳပ္သို႔ ကိုယ္တိုင္ သြားထိုင္၍ အမ်ဳိးသား သဘာ၀ေဘးကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး ဗဟိုေကာ္မတီ ကိုယ္စား ႀကီးၾကပ္ေနသည္။ ထားပါေတာ့။ သို႔ေသာ္လည္း ရဟတ္ ယာဥ္ေပၚ ပစၥည္းထမ္းတင္သည့္ အထိ လုပ္ေနသည္ကို ရုပ္ျမင္သံၾကားတြင္ ျပေန သည္။ ဤသည္မွာ သူလုပ္ရမည့္ အလုပ္ မဟုတ္ေတာ့ပါ။ ထို႔အျပင္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္၊ ေရဗူးအခ်ဳိ႔၊ ေငြေၾကးအခ်ဳိ႔ ေထာက္ပံ့ ေပးရံုျဖင့္ ဖူလံုၿပီဆိုေသာ ျပသမႈမ်ဳိး လုပ္ေနသည္မွာ ပို၍ မသိသား ဆိုးရြားႏိုင္ေနပါေတာ့သည္။ အမွန္တကယ္တြင္ ေရရွည္ တည္တံ့သည့္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး (sustainable recovery) သေဘာသဘာ၀ကိုလည္း ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မ်ားက သိရွိထားဟန္ မတူပါ။

ဤအေျခအေနတြင္ စစ္အစိုးရက လူသားခ်င္းစာနာမႈ အကူအညီဆိုေသာ ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ နားလည္ သေဘာေပါက္ျခင္း မရွိပံု၊ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီႏွင့္ ပတ္သက္၍ ပို၍ သေဘာေပါက္ နားလည္မႈ မရွိပံု ထင္ရွားလာပါေတာ့သည္။ ပညာရွင္မ်ားက ေဖာ္ျပထားၾကရာတြင္ သဘာ၀ကပ္ေဘးဒုကၡဆိုသည္မွာ လူသားႏွင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္အၾကား ဆက္စပ္ေနမႈ၊ သဟဇာတျဖစ္မႈ က်ဳိးပ်က္စီးသြားျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔အတြက္ ေၾကာင့္လည္း ေဒသခံျပည္သူမ်ား ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးအတြက္ ပိုမိုႀကီး ေလးသည့္ ကူညီပံ့ပိုးမႈမ်ား လိုအပ္လာပါသည္။ ဤအေျခအေနကို ယာယီ အေရးေပၚ အကူ အညီျဖင့္ ေျဖရွင္းေပးရံုမွ်ျဖင့္ မရ ေတာ့ပါ။ ေဒသဆိုင္ရာရွိ လူထုမ်ား၏ ရွင္သန္ရပ္တည္ေရး စြမ္းအင္ (Local coping capacity) မ်ားလည္း က်ဆင္းသြားၿပီ ျဖစ္ရာ၊ ပို၍ အားစိုက္ ပံ့ပိုးရန္ လိုေနပါေတာ့သည္။ ဆိုလိုသည္မွာ သဘာ၀ကပ္ေဘး မ်ားေၾကာင့္ လူမ်ားေသဆံုးမႈ မ်ားလာ သည္။ မိသားစုမ်ား ၿပိဳကြဲၾကရသည္။ အိုးအိမ္၊ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ား ဆံုးရံႈးရသည္။ ျမန္မာ ျပည္၏ စပါးက်ီဟု ေခၚဆိုေနေသာ ဧရာ၀တီတိုင္းတြင္ ဆိုပါစို႔။ ဤမုန္တိုင္း ၿပီးၿပီးခ်င္း လူအမ်ားေသဆံုးရၿပီ ျဖစ္ရာ လုပ္အားရွင္ အမ်ားအျပား ဆံုးရႈံးသြားပါသည္။ ထို႔အျပင္ ျပန္လည္ရွင္သန္ရန္အတြက္ လယ္ေျမမ်ားလည္း ဆားငံေရ၀င္ ပ်က္စီးရျပန္သည္။ ႏိုင္ငံတကာ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ား ခန္႔မွန္းခ်က္အရ ေနာက္ထပ္ စိုက္ရာသီ ၂- ခု၊ ၃- ခုတိုင္ ဤလယ္မ်ား ျပန္စိုက္ရ ရဖြယ္ မရွိပါ။ ကၽြဲ-ႏြားမ်ား ဆံုးရံႈးရသည္။ ၀မ္းစာစပါး၊ မ်ဳိးစပါး မ်ား ဆံုးရႈံးရသည္။ ထို႔အျပင္ သဘာ၀ပတ္၀န္း က်င္ ပ်က္စီးသြားမႈကို မူလအတိုင္း မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ ျပန္ျဖစ္လာမည္ကို တြက္ဆ၍ပင္ မရႏိုင္ေတာ့ပါ။ ဤအေျခအေနတြင္ ဤလူထုမ်ားအတြက္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး ဆိုသည္ မွာ ႀကီးေလးသည့္ ကိစၥ ျဖစ္ပါသည္။ အရင္းအျမစ္၊ ကၽြမ္းက်င္ မႈ မ်ားစြာ လိုပါသည္။

ထိုမွ်မကပါ။ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ ခံလိုက္ရသည့္ ေဒသမ်ားသည္ ခ်က္ခ်င္း ဆင္းရဲသြားၾကပါသည္။ လက္ငင္းတြင္ ပင္ လုယက္မႈမ်ား၊ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္မႈမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ပါေသးသည္။ ရရွိသည့္ အကူအညီမ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ေရး အတြက္လည္း ပဋိပကၡမ်ား ပိုမို ျပင္းထန္လာတတ္ပါသည္။ ထို႔အျပင္ ဤျပည္သူမ်ား၏ ၀ယ္ႏိုင္အား (Purchasing power) လည္း က်ဆင္းသြားေသာေၾကာင့္ ေစ်းကြက္မ်ားလည္း ပ်က္စီးရပါသည္။ ထိုမွ်မက အျခား အခ်က္မ်ားလည္း လိုက္လာပါ လိမ့္ဦးမည္။ လူမ်ားက အလုပ္အကိုင္ မရွိေတာ့သည့္ ေနရာ၊ အရပ္မွ ေျပာင္းေရႊ႔မႈမ်ား ပိုမို မ်ားျပားလာမည္။ လူကုန္ကူး ေရာင္းခ်မႈမ်ား၊ လူသားခ်င္း ေရာင္းစား၍ အျမတ္ထုတ္မႈမ်ားလည္း ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသးသည္။ ဤအေနအထားမ်ဳိးတြင္ နစ္နာဖြယ္ အရွိဆံုးသူမ်ားမွာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ အမ်ဳိးသမီးမ်ားမွာ အိမ္ေထာင္ရပ္တည္ေရး အတြက္ အဓိကရုန္းကန္ရသူမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကပ္ေဘးဒုကၡႏွင့္ အမ်ဳိးသမီး အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ေလ့လာခ်က္၊ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားလည္း မ်ားစြာ ရွိေနပါသည္။ ဤအေန အထားမ်ဳိးတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို အခြင့္အေရး ျမႇင့္တင္ေပးေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအေပၚ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ား မျဖစ္ေပၚရေလေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ ေပးရမည့္ ကိစၥမ်ားလည္း ရွိေနပါ ေသးသည္။

ျဖစ္တတ္သည့္ အေတြ႔အၾကံဳတခုမွာ လူအမ်ား သဘာ၀ကပ္ေဘးႀကီးမ်ား သင့္ၾကရၿပီးေနာက္ စိတ္က်န္းမာေရး ႏွင့္ ကိုယ္ က်န္းမာေရး ျပႆနာမ်ား ၾကံဳေတြ႔ၾကရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေလ့လာေနသူမ်ားအဆိုအရ ဆူနာမီ လိႈင္းႀကီး ရိုက္ခတ္ခံရ ၿပီးေနာက္ ၎ေဒသမ်ားတြင္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရ အနည္းႏွင့္ အမ်ားဆိုသလို အနာတရ၊ စိတ္ဒဏ္ရာရခဲ့ၾကပါသည္။ ဤစိတ္ဒဏ္ရာမ်ား၏ မ်ဳိးဆက္အလိုက္ ကူးစက္၍ ေရရွည္သက္ေရာက္ႏိုင္ပံု မ်ားကိုပင္ ေလ့လာဆန္းစစ္ေနၾကပါသည္။ အေျဖ အတိအက် မရွိၾကေသးပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ေသခ်ာသည္ ကေတာ့ ဤသို႔ ကပ္ေဘးဒုကၡႀကီးမ်ား ၾကံဳခဲ့ရ၊ မိသားစု၀င္မ်ား ေသကြဲ၊ ရွင္ကြဲ ကြဲၾကရသူမ်ားအဖို႔ စိတ္ဒဏ္ရာမ်ား ရရွိႏိုင္ၿပီး၊ ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြး အၾကံေပးမႈမ်ား (counselling) လိုအပ္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ အျခားလူထုက်န္းမာေရး ျပႆနာမ်ား ရွိပါေသးသည္။ စစ္အစိုးရက ဤမွ် စဥ္းစားထားပံု မေပၚပါ။

ဤသို႔ေသာ ဘက္စံုအေရးမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ရန္ ရန္ပံုေငြ အမ်ားအျပားလိုပါသည္။ ၀င္ေရာက္ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးမႈႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ျပဳႏိုင္ရန္ အခ်က္အလက္မ်ား၊ Dataမ်ား လိုပါသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္မွ လက္ငင္းအကူ အညီမ်ားႏွင့္ ေရရွည္ အကူအညီမ်ားကို တြက္ခ်က္ႏိုင္ၾကမည္ ျဖစ္သည္။ (immediate and long-term effective aid) ဤသို႔ေသာလုပ္ငန္းမ်ား အားလံုးကို အစိုးရကသာ ဦးေဆာင္၍ အကုန္လံုး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ မဟုတ္သည္မွာ ေသခ်ာ ပါသည္။ လိုအပ္ေနသည့္ အရင္းအျမစ္မ်ား မရွိသလို၊ လူသား အရင္းအျမစ္၊ ကၽြမ္းက်င္မႈမ်ားလည္း ရွိမေနပါ။

စစ္အစိုးရက အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားမွ ေလယာဥ္ ၄-၅ စီးမွ်ႏွင့္ အကူအညီမ်ား ေရာက္လာသည္ကို ဂုဏ္ယူ ေဖာ္ျပေနသည္။ သူတို႔ မိတ္ေဆြေကာင္းရထားဟန္ ျပဳေနသည္။ ထိုပစၥည္းမ်ားကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ျဖန္႔ေပးမည္ ဆိုေသာ္လည္း၊ မိမိ ေတြ႔ရ သေလာက္ ရဟတ္ယာဥ္ ၇ စီးခန္႔သာ ပ်ံ၀ဲ ပစၥည္း သယ္ပို႔ေနၾကသည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဆိုသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ ကိုယ္တိုင္က သူ႔အလုပ္မဟုတ္။ ရဟတ္ယာဥ္အေပၚ ပစၥည္း ထမ္းတင္ ေနျပန္သည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရ အျမင္တိုပံုကို ၾကည့္၍ မိမိ ေဒါသ ျဖစ္ေနရသည္။

ယခုအခ်ိန္တိုင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အကူအညီေပးမည္ဟု ကတိျပဳထားၾကသည္မွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၄၀ မွ်သာ ရွိပါေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ဤအကူအညီ အမ်ားစုကိုေသာ္မွ စစ္အစိုးရ ပိတ္ဆို႔ဟန္႔တား ထားမႈမ်ားေၾကာင့္ လက္ခံမရႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကပါေသးသည္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဆူနာမီအၿပီးတြင္ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၁-ခု ကပ္ေဘးဒဏ္ ခံစားလိုက္ရ၍ လူေပါင္း ၂၂၀, ၀၀၀ ခန္႔ ေသေၾကခဲ့ရပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဆူနာမီျဖစ္ၿပီး ၁၂ ရက္အတြင္းမွာပင္ ႏိုင္ငံတကာအကူအညီေပးေရး ညီလာခံကို ေခၚယူႏိုင္ခဲ့ၿပီး၊ ႏိုင္ငံ ၁၉ ခုက ေဒၚလာ သန္း ၄ေထာင္ လွဴဒါန္းမည္ဟု ကတိျပဳခဲ့ၾကပါသည္။ ဆူနာမီကပ္ေဘး ဒဏ္သင့္ခံရသူ လူတဦးခ်င္းက ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ အကူအညီ ေဒၚလာ ၅,၀၀၀ မွ ၆,၀၀၀ ၾကား ရရွိခဲ့ၾကပါသည္။

အျခားႏိုင္ငံမ်ားတြင္လည္း အကူအညီရရွိေရးအတြက္ လံုးပမ္းခဲ့ၾကၿပီး၊ ႏိုင္ငံတကာက ရက္ေရာထက္သန္စြာ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါ သည္။ အီရန္ႏိုင္ငံတြင္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္က လႈပ္ခဲ့သည့္ ဘမ္ ငလွ်င္ႀကီး (Bam earthquake) တြင္ ႏိုင္ငံတကာက ေဒၚလာ သန္း ၁,၅၀၀ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကသည္။ (ဤငလွ်င္တြင္ လူ ၂၆,၀၀၀ ေသဆံုးပါသည္။) ၁၉၉၉ ခုႏွစ္က ဟြန္ဒူးရပ္စ္ ႏိုင္ငံတြင္ မစ္ခ်္ ဟာရီကိန္း မုန္တိုင္းၾကံဳခဲ့ရာ ႏိုင္ငံတကာက ေဒၚလာ သန္း ၃, ၀၀၀ အကူအညီေပးခဲ့ပါသည္။ (ဤျဖစ္ရပ္တြင္ လူ ၁၀,၀၀၀ ေသဆံုးပါသည္။) ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ေရေဘးတြင္လည္း ႏိုင္ငံတကာက အကူအညီအျဖစ္ ေဒၚလာ သန္း ၉၀၀ ေပးအပ္ခဲ့ပါသည္။ (ဤေရႀကီးမႈတြင္ လူ ၁,၀၀၀ ေသဆံုးပါသည္။) ဤကိစၥမ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္လွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရရွိသည့္ အကူအညီ ကတိျပဳထားေငြ ေဒၚလာ သန္း ၄၀ ဆိုသည္မွာ နည္းလြန္းလွပါသည္။ (ယခုမုန္တိုင္းဒဏ္တြင္ ေသဆံုးရသူ အစိုးရ စာရင္းအရ ၂၂,၀၀၀ ႏွင့္ ျပင္ပခန္႔မွန္းခ်က္မ်ားအရ ၁၁၀,၀၀၀ ေသဆံုးရသည္ဟု ဆိုေနပါသည္။)

၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဆိုသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ ေဆာင္ရြက္ရန္မွာ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီမ်ား ပိုမို မ်ားျပားစြာ ရရွိေရးပင္ ျဖစ္ပါ သည္။ ရဟတ္ယာဥ္ေပၚ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုတ္ ထမ္းတင္ေနရန္ မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာျပည္သူမ်ား ကပ္ေဘးဒဏ္သင့္ခံရသည့္ အတြက္ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီရရွိေရးအတြက္ ႏိုင္ငံတကာ ညီလာခံတရပ္ စည္းရံုးေခၚဆိုႏိုင္ရန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤ ႏိုင္ငံတကာ ညီလာခံေအာင္ျမင္ေစရန္လည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရဖက္က လိုက္ေလ်ာ အေပးအယူလုပ္ရမႈမ်ားလည္း ရွိႏိုင္ သည္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာက ျပစ္တင္ေ၀ဖန္ေနသည့္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈကိစၥမ်ားႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကိစၥမ်ား ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္သူမ်ား ေကာင္းစားေရးအတြက္ မွ်တေသာ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားလည္း ျဖစ္သည္။ စစ္အစိုးရ ကိုယ္၌က ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို သြားေတာ့မည္ဟု ေျပာဆိုေနခ်ိန္တြင္ ဤအခ်က္က ျပႆနာ မဟုတ္ေတာ့ပါ။

ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံတကာက သဒၵါစိတ္ ယိုဖိတ္လာေစေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းမီဒီယာမ်ားတြင္ အခ်ိန္ျပည့္ ျမင္ေတြ႔ေနရျခင္း (widespread real-time coverage) ျဖင့္ အလွဴရွင္အမ်ားကို ပို၍ တိုက္တြန္းႏိုင္လိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။ ဤသို႔ ျဖစ္ေစရန္မွာ သတင္းမီဒီယာဌာနမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ သြားေရာက္ထိေတြ႔ခြင့္ ေပးရန္လည္း လိုအပ္ေနပါသည္။

ထို႔အျပင္ စိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းမ်ား ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ ေငြေခ်းယူရႏိုင္သည့္ ေနရာမ်ားလည္း ရွိေနပါေသး သည္။ မၾကာေသးမီကပင္ အာရွဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဘဏ္ (ADB) က အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၅၀၀ ကို အစားအစာေစ်းႏႈန္းမ်ား ကမၻာတခုလံုး တြင္ ျမင့္တက္လာမႈေၾကာင့္ အထူးထိခိုက္နစ္နာဖြယ္ရွိေနသည့္ အာရွႏိုင္ငံမ်ားကို ကူညီေပးမည့္ အစီအစဥ္ ရွိေနပါသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၃, ၀၀၀ အထိ တိုးျမႇင့္ခဲ့ပါသည္။ အဓိကအားျဖင့္ ေခ်းေငြပံုစံျဖင့္ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိး ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို တိုးတက္ေစရန္၊ ခ်ဲ႔ထြင္ႏိုင္ရန္ ကူညီပံ့ပိုးမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဤေခ်းေငြ ရႏိုင္ေရးမွာ ျမန္မာ စစ္အစိုးရတြင္ ျပႆနာရွိေနပါေသးသည္။ ယခင္မဆပ္ဘဲ က်န္ေနေသာ ေႂကြးဆိုးမ်ားျပႆနာပင္ ျဖစ္သည္။

ဤမွ်သာမကပါ။ ျမန္မာ အစိုးရတြင္ ေကာင္းမြန္ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ (good governance) ျဖစ္ေစရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ အလိုဆႏၵ ရွိရန္လည္း လိုအပ္ေနပါေသးသည္။ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ား၏ အကူအညီမွ်သာ မဟုတ္ပါ။ ကုလသမဂၢႏွင့္ အင္အား ႀကီးႏိုင္ငံမ်ား ၏ ႏိုင္ငံအရ လိုလားေထာက္ပံ့ေပးလိုမႈ ဆႏၵရရွိေအာင္ ဆြဲေဆာင္စည္းရံုးရန္လည္း လိုအပ္ေနပါ ေသးသည္။ ယခု အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ကူညီမည္ဆိုသည္ကိုပင္ ပိတ္ပင္ျငင္းပယ္မႈမ်ား ျပဳေနျပန္သည္။ ၀န္ႀကီး ခ်ဳပ္လုပ္ေနသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္ ယခုကာလတြင္ အေျချပဳရမည့္ ေနရာက ပုသိမ္မဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္ ကုလသမဂၢစင္ျမင့္မ်ားတြင္သာ ျဖစ္ရပါမည္။ ျမန္မာျပည္သူမ်ား အတြက္ အကူအညီရရွိေရး ေဆြးေႏြးပြဲ၊ ကြန္ဖရင့္ စားပြဲ၀ိုင္းမ်ား၌သာ ျဖစ္ရပါလိမ့္မည္။ ယခုေတာ့ ဤသို႔ မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ ညံ့ဖ်င္းပံု၊ အျမင္တိုပံုျဖင့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအဖို႔ ခံရဖို႔ခ်ည္းသာ ျဖစ္ေနပါ ေတာ့သည္။

ေအာင္သူၿငိမ္း

1 comment:

GANGSTER said...

mann tal than shew so phat phuu loot lar? a nar ma cutt bal ta-ta pya nay tal. >(